Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 976/11, odmówił T. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Referując stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] października 2011 r. strona wniosła skargę na wskazaną decyzję, w treści której zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przywołał treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 z 2012 r.; dalej p.p.s.a.) i stwierdził, że obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej obciąża stronę. Sąd przypomniał, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie przedstawiła żadnych okoliczności przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji.
Następnie WSA przypomniał, że do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej niewystarczające jest samo twierdzenie skarżącej, lecz musi ono odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o spełnieniu przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec braku uzasadnienia wniosku, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że spełnienie wykonania zobowiązania publicznego zostało już przez organy podatkowe zabezpieczone poprzez ustanowienie na nieruchomości skarżącej hipoteki przymusowej kaucyjnej. W ocenie skarżącej, za zastosowaniem instytucji ochrony tymczasowej przemawiają następujące okoliczności: przedsiębiorstwo skarżącej przynosi stratę, a pomimo tego nie jest ono zadłużone ani w Urzędzie Skarbowym ani w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto, wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego względem skarżącej podważa jej zaufanie u podmiotów na stałe kredytujących je, wpływając na obniżenie "standingu finansowego" oraz możliwością wypowiedzenia umów kredytowych. Ponadto, skarżąca wskazała, że posiada bankową linię debetową w rachunku bieżącym na ok. 100.000 zł.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. precyzyjnie określa przesłanki dopuszczające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, i w tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2009 r., II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207).
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący musi więc wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do czego niewystarczające jest nieuprawdopodobnione konkretnymi okolicznościami twierdzenie strony, takimi jak m.in. wykazanie dochodu przedsiębiorstwa czy przedstawienie rozliczenia rocznego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych (vide: postanowienie NSA z 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11, postanowienie NSA z 6 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1976/11).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku powołano gołosłownie powody przemawiające, w ocenie skarżącej, za zastosowaniem ochrony tymczasowej, jednak dla ich uprawdopodobnienia nie przedłożono żadnych dokumentów ani konkretnych okoliczności. Wobec dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie, uznać należy za niewystarczające.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o uchylenie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w postaci hipoteki przymusowej kaucyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że sprawa ta nie leży w jego kompetencji, ponieważ nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej zawisłej przed tym Sądem.
Jedynie na marginesie należy wskazać, że na podstawie art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Cytowany przepis warunkuje możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie zmianą okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Zmiana taka musi zostać również uprawdopodobniona przez stronę.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.