Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. odmówił H.G. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący we wniosku o wstrzymanie ww. wymienionych aktów nie przybliżył jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a). Tym samym nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie H.G. wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że dalsze egzekwowanie świadczenia powoduje dla niego nadmierną uciążliwość, tym bardziej, że jest to świadczenie całkowicie nienależne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K., będącego przedmiotem skargi do WSA, którym to postanowieniem organ pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji organu I instancji, należy zauważyć, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów.
Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Postanowienie to nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a co za tym idzie nie może być wykonane w trybie przymusu administracyjnego.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie decyzji wymiarowej, należy zauważyć, że ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine, dał możliwość sądowi administracyjnemu rozszerzenia ochrony tymczasowej na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wobec tego zasadnie Sąd I instancji rozważał możliwość wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2011 r.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Twierdzenie skarżącego, że wykonanie decyzji organu I instancji poza wskazaniem, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody, nie uprawdopodobnia w jakimkolwiek stopniu, w jaki sposób wykonanie wskazanej decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu szkody w znacznym rozmiarze. Skarżący nie wykazał również ewentualnych rozmiarów szkody, jakie miałby ponieść w związku z wykonaniem decyzji organu I instancji.
Wobec braku wykazania, o czym mowa powyżej, możliwość poniesienia szkody w związku z wykonaniem decyzji, jak też rozmiarów tej szkody, nie było możliwe dokonanie oceny wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy też stwierdzić, iż wskazana w uzasadnieniu zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji argumentacja, dotyczy kwestii rozważań merytorycznych, które nie mogą być na tym etapie postępowania przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie narusza prawa.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.