Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. akt V SPP/Wa 129/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw L. M. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2020 r. sygn. akt V SPP/Wa 129/20 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji zaznaczył, że pismem z 11 sierpnia 2020 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2020 r. w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lipca 2020 r. (k. 9 akt sądowych). Termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 4 sierpnia 2020 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 16 października 2020 r. Strona została wezwana do przedłożenia dokumentu wskazującego na datę nadania przesyłki zawierającej sprzeciw na powyższe zarządzenie starszego referendarza sądowego pod rygorem przyjęcia, że przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu 11 sierpnia 2020 r. – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.
Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 20 listopada 2020 r. Termin do przedłożenia dokumentu wskazującego na datę nadania przesyłki zawierającej sprzeciw na powyższe zarządzenie starszego referendarza sądowego upłynął 27 listopada 2020 r. W powyższym terminie nie przedłożono wymaganego dokumentu. Z wydruku śledzenia przesyłki, znajdującej się w aktach, wynikało, iż przesyłka zawierająca sprzeciw na powyższe zarządzenie starszego referendarza sądowego została nadana w dniu 11 sierpnia 2020 r., a zatem 7 dni po upływie ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu.
W konsekwencji WSA na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw jako wniesiony po terminie.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Zgodnie z § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lipca 2020 r. (k. 9 akt sądowych). Termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 4 sierpnia 2020 r. Przesyłka zawierająca sprzeciw na powyższe zarządzenie referendarza sądowego została nadana dopiero w dniu 11 sierpnia 2020 r., a zatem 7 dni po upływie ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu.
Wobec tego, że termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego upływał w dniu 4 sierpnia 2020 r. a sprzeciw został złożony w dniu 11 sierpnia 2020 r., prawidłowym było jego odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.