Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 94/17 odrzucił zażalenie [...] (dalej: skarżącego) na postanowienie tego Sądu z dnia [...] października 2017 r. w sprawie ze skargi ww. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 grudnia 2016 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządzeniem z dnia 24 września 2018 r. wezwał [...] do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 26 października 2017 r. Mocą tego ostatniego odrzucono – jako niedopuszczalne – zażalenie, jakie w imieniu spółki zostało wniesione na postanowienie o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej.
WSA podniósł, że doręczenie wezwania wystosowanego na podstawie powyższego zarządzenia miało następujący przebieg. W dniu 1 października 2018 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej i jednocześnie w drzwiach adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 9 października 2018 r. W dniu 16 października 2018 r. przesyłkę zwrócono nadawcy z zaznaczeniem, że nie została podjęta w terminie. Spółka jak dotąd nie ustosunkowała się do wspomnianego wezwania.
Uzasadniając odrzucenie zażalenia skarżącego WSA w Gliwicach podniósł, że ten środek zaskarżenia podlega odrzuceniu jako nieopłacony.
Sąd I instancji podkreślił, że stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenie – jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W ocenie WSA, w myśl art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W razie niemożności doręczenia w ten sposób pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zarazem w oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Sąd zauważył, że przesyłka zawierająca wezwanie spółki do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia była dwukrotnie awizowana (w dniu 1 października 2018 r.; powtórnie – w dniu 9 października 2018 r.), po czym została zwrócona nadawcy (jako niepodjęta w terminie) w dniu 16 października 2018 r. Oznacza to, że skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił w dniu 15 października 2018 r. W rezultacie wpis od zażalenia z dnia 13 listopada 2017 r. spółka powinna była zapłacić najpóźniej w poniedziałek 22 października 2018 r., czego nie uczyniła. Z tego względu zażalenie to należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie domagając się jego zmiany i przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie z opłaty sądowej i ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem reprezentowania w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. nieuiszczenie wpisu od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem pisma.
W sprawie zażalenie podlegało wpisowi stałemu, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Powyższą podstawę prawną prawidłowo wskazał Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach w zarządzeniu 24 września 2018 r. Prawidłowo określono też wysokość żądanego wpisu. Mimo ponownego wezwania Sądu wpis ten nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. W związku z tym WSA zasadnie odrzucił to zażalenie.
Mając na uwadze powyższe NSA uznał, że odrzucenie zażalenia, nieopłaconego mimo ponownego wezwania prawomocnym zarządzeniem do jego opłacenia było prawidłowe.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.