Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 12 stycznia 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[...]" S.A. we Wrocławiu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2005 r. sygn. akt 3 I SA/Wr 530/03 w sprawie ze skargi "[...]" S.A. we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe
postanawia:
zażalenie oddalić;
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę kasacyjną Spółki Akcyjnej "[...]" we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2005 r. o sygnaturze 3 I SA/Wr 530/03 w sprawie ze skargi Spółki Akcyjnej "[...]" we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2003 r. o nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Nakazano także zwrot stronie uiszczonej opłaty sądowej w wysokości 100 zł.
Podstawą odrzucenia skargi jest to, że pełnomocnik Spółki uiścił nieprawidłową kwotę wpisu stałego przewidzianego dla tego środka zaskarżenia. Nie zachodziła podstawa wzywania do uzupełnienia braków wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Uchybił zatem wymogowi formalnemu ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, o czym mowa w art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W ocenie Sądu, wpis ten wynosi 250 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 13 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z 2003 r.), a więc połowę wpisu stałego od skargi kasacyjnej w sprawie z zakresu prawa celnego a nie określonego w § 3 tegoż rozporządzenia (nie mniej niż 100 zł). Zwrot zaś stronie uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł - Sąd powołał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażalenie na powyższe postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi kasacyjnej złożył pełnomocnik Spółki Akcyjnej "[...]" we Wrocławiu. Domagał się jego uchylenia. Podał, że uiszczenie wpisu stałego w wysokości połowy wpisu od skargi, nie jest już wpisem stałym. Wynika to z faktu, że wpis taki należy samemu obliczyć. O ile istnieje konieczność obliczenia wysokości wpisu, to Sąd winien do tego wzywać stronę. W sprawie uiszczony został wpis stały w wysokości 100 zł zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że zaprezentowane stanowisko Sądu I instancji nie jest właściwe.
W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu wniósł o jego oddalenie. Podał, że wydane postanowienie i jego uzasadnienie są zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Treść art. 221 powołanej ustawy przez Sąd I instancji wskazuje, że pisma (w tym środki zaskarżenia) wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Należy jednak podkreślić, że dotychczasowe poglądy doktryny i orzecznictwa zaaprobowały pogląd, że nie można adwokatowi lub radcy prawnemu skutecznie postawić zarzutu nienależytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej, jeżeli opłata ta została wniesiona w niższej wysokości, o ile przepisy określające rodzaj i wysokość tej opłaty są na tyle niejasne, że budzą uzasadnione wątpliwości interpretacyjne. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w Komentarzu – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Jana Pawła Tarno (Wydawnictwo Prawnicze – Warszawa 2004, na stronie 296). Oznacza to, że w takich sytuacjach należy pełnomocnika wezwać do uzupełnienia braków.
Podstawowy zatem w sprawie niniejszej problem sprowadza się do oceny (przy niekwestionowaniu charakteru wpisu jako stałego) czy uiszczony wpis w wysokości 100 zł jest wpisem właściwym.
Trafnie Sąd I instancji przyjął, że wpis uiszczony w sprawie nie jest właściwy i nie zachodziły podstawy do jego uzupełnienia z uwagi na przesłanki określone w art. 221 powołanej wyżej ustawy.
Podstawą do dokonania w sprawie wpisu od skargi kasacyjnej jest § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z 2003 r.). Przepis ten określa, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Połowę wpisu oblicza się od kwot wymienionych w § 1 i § 2 tego rozporządzenia, a nie od wpisu obowiązującego do dnia 31 grudnia 2003 r., skoro wpisu od skargi kasacyjnej wówczas nie było. Wpis ten jako stały nieobjęty wpisem stosunkowym określony został w § 2 ust. 2 pkt 13, a więc z zakresu prawa celnego i wynosi 500 zł. Połowa tego wpisu wynosi 250 zł. Nie można wobec tego podzielić poglądu żalącego, że połowa wpisu od wpisu stałego nie jest już wpisem stałym, gdyż trzeba samemu go obliczyć. Opłata w wysokości stałej, to taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa.
Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość (uchwała SN z 13 września 2000 r. III CZP 34/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 4). Opłatą w wysokości stałej jest zawsze wpis od skargi kasacyjnej, w których wpis od skargi został określony w wysokości stałej. Identyczne stanowisko zajął w tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny (Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze – Warszawa 2005 r., str. 609). Wpis stały w wysokości 100 zł należy uiszczać wówczas, gdy brak jest wartości przedmiotu sporu.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodziła, skoro wartość przedmiotu sporu została określona w § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia. Nie zmienia to oceny powołane orzecznictwo w zażaleniu, skoro dotyczy zagadnienia związanego z ustalonym wpisem stałym, a czego żalący co do zasady nie kwestionował.
Powyższe oznacza, że przepisy nie budziły wątpliwości interpretacyjnych i obowiązkiem pełnomocnika strony było bez wezwania uiścić wpis stały w wysokości 250 zł, a nie 100 zł jak uczyniono w sprawie. Brak należytego opłacenia sprawy skutkował trafnym odrzuceniem wniesionej skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 197 w związku z art. 184 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zażalenie zostało oddalone.