Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 834/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę P. B. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 26 września 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Przesyłkę zawierającą wezwania skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 5 października 2023 r. W zakreślonym terminie, który upływał 12 października 2023 r. strona uiściła wpis od skargi. Natomiast do pisma nadanego w placówce pocztowej 13 października 2023 r. pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo procesowe, które to w ocenie Sądu pierwsze instancji, zostało złożone po terminie.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości oraz zarzucając obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na wynik sprawy, tj. art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." poprzez nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że omyłkowe niezałączenie żądanego pełnomocnictwa, uzupełnione następnego dnia, przy jednoczesnym terminowym uczynieniu zadość pozostałym brakom formalnym skargi, oraz pomimo braku wezwania bezpośrednio skarżącego do podpisania skargi w miejsce pełnomocnika, uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego i przedwczesnego odrzucenia skargi.
W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyjęcie skargi do merytorycznego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. W myśl zaś art. 46 § 3 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z akt sprawy wynika, że strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę i w związku ze stwierdzeniem jej braków formalnych, ostała ona wezwana do ich uzupełnienia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 5 października 2023 r i zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że termin na ich uzupełnienie minął wraz z dniem 12 października 2023 r. Co prawda wpis został przez stronę uzupełniony w ustawowym terminie, to jednak pełnomocnictwo do reprezentowania strony, zostało złożone w dniu 13 października 2023 r. (k. 30 akt sądowych). Nie ma racji autor zażalenia, że w tej sytuacji należało wzywać skarżącego do podpisania skargi.
Skarżący od momentu wniesienia skargi jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się starannego i dokładnego działania na rzecz swojego mocodawcy. Jak sam autor zażalenia wskazuje, to pełnomocnictwo zostało omyłkowo niezałączone. To jednak przyjąć należy, że nie uzupełniono braku formalnego w terminie, nie dołączając do złożonego wraz z dniem 12 października 2023 r, stosownego pełnomocnictwa.
W tej sytuacji zgodzić się należy, że skargę należało odrzucić z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych w wymaganym terminie.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.