Uzasadnienie
Wojewódzki Są Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 5 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 250/18, w pkt 1 odrzucił zażalenie J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 9 października 2018 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie sprostowania decyzji; w pkt 2 – odrzucił skargę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z 2 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 214/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z 9 października 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z 2 marca 2018 r. Odpis wezwania doręczono 15 października 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji stwierdził, że na zarządzenie o wezwaniu do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zażalenie nie przysługuje. Wobec tego zażalenie skarżącego – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Sąd stwierdził ponadto, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie wynikającym z zarządzenia z 13 sierpnia 2018 r., skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zdaniem WSA, złożenie przez skarżącego zażalenia (niedopuszczalnego) na ww. zarządzenie nie miało wpływu na wynikający z tego zarządzenia obowiązek uiszczenia wpisu od skargi oraz nie wstrzymywało biegu terminu do jej opłacenia.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) (uchylony);
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Z przepisu powyższego wynika, że nie każda czynność Sądu podjęta w postępowaniu sądowoadministarcyjnym podlega zaskarżeniu poprzez zażalenie, a jedynie taka, która została wymieniona w przepisie ustawy p.p.s.a.
Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie WSA w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie przysługiwało zatem stronie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA z 2 marca 2018 r., które określało wysokość wpisu od skargi. Skarżący skorzystał z możliwości kontroli instancyjnej tego zarządzenia, w wyniku czego NSA postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 214/18, oddalił jego zażalenie, stwierdzając zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia.
Natomiast nie podlega zaskarżeniu zarządzenie z 9 października 2018 r., które wzywa jedynie do wykonania zarządzenia z 2 marca 2018 r. Zarządzenia tego nie można bowiem uznać za wydane "w przedmiocie kosztów sądowych" w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie ma oparcie w orzecznictwie NSA, w którym dominuje pogląd, że zarządzenie wzywające do prawomocnych zarządzeń z ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12). Także w doktrynie stwierdzono, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, w związku z czym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. (zob. Komentarz do art. 227 p.p.s.a. [w:] Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 861).
W ocenie NSA, Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne.
Odnosząc się natomiast do pkt 2 zaskarżonego postanowienia, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwania.
Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Analiza przedmiotowej sprawy nie pozostawia wątpliwości, iż zaistniała przesłanka, w oparciu o którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobligowany był do odrzucenia skargi na postanowienie SKO z dnia [...] grudnia 2017 r.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z 2 marca 2018 r., do wykonania którego – wskutek postępowania zażaleniowego zakończonego postanowieniem NSA z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 214/18 – został zobowiązany w zarządzeniu z 9 października 2018 r., doręczonym 15 października 2018 r. Zgodnie z prawidłowym pouczeniem od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do opłacenia skargi, czego strona skarżąca jednak nie uczyniła.
W tych okolicznościach, zdaniem NSA, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, skoro nie został uiszczony wpis w wyznaczonym terminie.
W ocenie NSA, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem zarówno w pkt 1 dotyczącym odrzucenia zażalenia, jak i w pkt 2 – w zakresie odrzucenia skargi. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia strona nie podważyła również w zażaleniu, w którym nie zawarto żadnej argumentacji na poparcie wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji