Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z [...] września 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 17 maja 2017 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 28 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi.
Pismem z 8 czerwca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie o odmowie jego przyznania - postanowieniem z 13 września 2017 r. - zarządzeniem z 14 września 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z 7 grudnia 2017 r. o sygn. akt II GZ 884/17 NSA oddalił zażalenie skarżącego. Z tego względu skarżący został wezwany zarządzeniem z 15 lutego 2018 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 września 2017 r. dotyczącego uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie doręczono skarżącemu 1 marca 2018 r.
W wyznaczonym terminie 7 dni skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w kwocie 100 zł, złożył natomiast pismo określone jako "sprzeciw", w którym domagał się m. in. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzenie z 14 września 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł (pod rygorem odrzucenia zażalenia), na skutek postanowienia NSA z 7 grudnia 2017 r. jest prawomocne i niezaskarżalne. Z tego względu należało uznać, że skoro skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w wyznaczonym terminie 7 dni podlegało ono na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej ppsa, odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P. wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 ppsa) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne ppsa). W tej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu.
W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z 14 września 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, które zostało skarżącemu doręczone w 1 marca 2018 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji