Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 28 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1477/21, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił A przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z 25 maja 2022 r. oddalającego skargę spółki na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 25 sierpnia 2021 r., w przedmiocie zwrotu części dofinansowania projektu współfinansowanego ze środków objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego na lata 2014-2020.
W uzasadnieniu Sąd podał, że Zastępca Przewodniczącego Wydziału III zarządzeniem wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci pełnomocnictwa procesowego. Dla dokonania wskazanych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin ze wskazaniem na rygor odrzucenia skargi kasacyjnej.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 26 sierpnia 2022 r.
W dniu 5 września 2022 r. wymagany wpis sądowy został uiszczony. W tej samej dacie skierowano do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa, które złożono w załączeniu. W uzasadnieniu wskazano, że ze względu na nieobecność osoby umocowanej brak było technicznych możliwości zrealizowana opłaty od skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pomimo zachodzenia podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesione przez skarżącą okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do złożenia dokumentu pełnomocnictwa. Skarżąca nie kwestionuje faktu uchybienia terminu. Wskazuje, że Sąd w przypadku braku wiary w nieobecność pełnomocnika winien wezwać do przedłożenia dokumentacji potwierdzenia nieobecności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie stanowisko strony nie jest słuszne, bo to strona ma uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane w treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu zdanie, że "ze względu na nieobecność osoby umocowanej brak było technicznych możliwości zrealizowania opłaty od skargi, a opóźnienie wynosi zaledwie jeden dzień" nie stanowi w ocenie Sądu takiego uprawdopodobnienia. Słusznie wskazał Sąd I instancji, że brak jest jakiejkolwiek informacji, czy nieobecność osoby umocowanej miała charakter nagły, niespodziewany, niedający się przewidzieć.
Za prawidłowe uznać zatem należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji