Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 188/16, odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego
Z uzasadnienia Sądu I instancji wynika, że [...] – dalej: skarżąca lub spółka – wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2015 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.
W dniu 3 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę [...] zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (k. 75 akt sądowych).
Wezwanie do uzupełniania wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącej, na zasadzie tzw. doręczenia przez podwójne awizo w dniu 22 czerwca 2016 r. Do dnia 10 sierpnia 2016 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wobec powyższego, WSA na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę spółki.
W zażaleniu skarżąca zaskarżyła ww. postanowienie w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżąca została prawidłowo wezwana przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu od skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W przypadku pism wnoszonych przez strony, które nie są należycie opłacone, przewodniczący wydziału na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. wzywa w drodze zarządzenia wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Należy zgodzić się z poglądem, że nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. W konkretnej sprawie wypada jednak zauważyć, że w dniu 14 czerwca 2016 r. (k. 78 akt sądowych), a więc w otwartym siedmiodniowym terminie do dokonania wpisu od skargi (przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została podwójnie awizowana w dniach 8 czerwca 2016 r., oraz 16 czerwca 2016 r. koperta), skarżąca wniosła do WSA w Krakowie pismo, w którym wskazał, że nie posiada środków finansowych i podejmie starania o kredyt.
W myśl przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W wyniku nieuzupełnienia ww. braku w terminie 7 dni przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 6 p.p.s.a. Sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że skarżąca działa w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem WSA w Krakowie w żaden sposób nie odniósł się do treści pisma skarżącej z dnia 14 czerwca 2016 r., w którym spółka w sposób wyraźny wskazała na brak środków finansowych.
Naczelny Sad Administracyjny stwierdza, że z uwagi na treść tego pisma oraz fakt, że strona nie była reprezentowana przez żadną z osób wymienionych w treści art. 6 p.p.s.a., niezbędne było co najmniej wezwanie skarżącej do wyjaśnienia, czy wniesione pismo z dnia 14 czerwca 2016 r. jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (tak też NSA w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2008 r., II FSK 242/07). W piśmie takim - stosownie do art. 6 i art. 49 § 1 p.p.s.a. - Sąd winien był pouczyć skarżącą o obowiązku złożenia ewentualnego wniosku na urzędowym formularzu, a wraz z tak sformułowanym wezwaniem Sąd winien był przesłać skarżącemu formularz w celu jego wypełnienia wyznaczając termin, którego niedochowanie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania (por. M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd.
II, s. 570; por. także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 października 1998 r. o sygn. III RN 54/98, OSNAPUiUS 1999, nr 11, poz. 356; z dnia 14 listopada 2002 r., III RN 7/02, OSNP 2003, nr 22, poz. 530.). Tym samym odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie naruszył art. 49 p.p.s.a. i art. 6 p.p.s.a.
Kierując się powyższymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.