Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z 20 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Po 19/20 odrzucił skargę G. na postanowienie D. z [...] 2019 r. w przedmiocie uznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadny.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 20 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał likwidatora skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, podpisania skargi oraz złożenia dowodu nadania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona 21 stycznia 2020 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie, skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.
W związku z powyższym Sąd I instancji na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka, reprezentowana przez likwidatora, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 67 § 2 p.p.s.a. wskazując, że wezwanie zostało prawidłowo zaadresowane przez Sąd, jednakże operator pocztowy przesyłkę zawierającą wezwanie zaadresowaną na likwidatora spółki wydał innej osobie. Wskazał także, że pod adresem, na który Sąd przesłał przesyłkę zawierającą wezwanie widnieje wiele siedzib osób fizycznych i prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism.
Z akt sprawy wynika, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie Sądu nastąpiło za pośrednictwem Poczty Polskiej pod adresem wskazanym przez likwidatora spółki w skardze do Sądu I instancji, tj. "ul. [...] ". Wezwanie zostało doręczone 21 stycznia 2020 r., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis osoby odbierającej - "P.". Osoba odbierająca, potwierdzając odbiór nie kwestionowała swojego upoważnienia do odbioru korespondencji w imieniu likwidatora spółki, o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, iż przesyłkę doręczono upoważnionemu pracownikowi. Zatem zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 67 § 2 p.p.s.a. nie mógł odnieść zamierzonego skutku.
W świetle zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę spółki na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na nieuzupełnienie przez skarżącą spółkę w zakreślonym terminie braków formalnych skargi.
Na marginesie zaznaczyć należy, że likwidator, który reprezentuje spółkę, posiadający siedzibę w budynku, w którym inne osoby fizyczne i prawne prowadzą działalność gospodarczą, powinien tak zorganizować odbiór korespondencji, aby spółka, którą reprezentuje, nie ponosiła negatywnych konsekwencji za zaniechania w tym zakresie. To obowiązkiem likwidatora jest takie zorganizowanie odbioru pism, aby odbioru dokonywał on sam lub osoba upoważniona.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.