Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 31 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 236/20, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał J. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną podano § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej rozporządzenie).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący nie zgodził się z wezwaniem do uiszczenia wpisu. Podniósł, że skarga w stosunku do decyzji o nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. jest oparta na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, dlatego jest to jedna skarga za która ustalono podwójną opłatę tak jakby to były dwie różne skargi. Uznał, że rozdzielenie skarg na dwa różne postępowania sądowe dla ustalenia podwójnego wpisu jest sprzeczne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wydziału ma zatem obowiązek wezwać skarżącego aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że z art. 214 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ustawa nie stawni inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
W rozpoznawanej sprawie została zaskarżona do Sądu I instancji decyzja nr [...], utrzymująca w mocy decyzję, którą przyznano płatność ONW na rok 2018 w kwocie 74, 29 zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 357, 11 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że należny jest wpis stały w kwocie 200 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia.
Zaznaczyć trzeba, że Sąd I instancji na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. zarządził rozdzielenie skarg zawartych w jednym piśmie skarżącego i stąd wezwano skarżącego do uiszczenia dwóch wpisów sądowych – w sprawie niniejszej oraz w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 237/20. Przewodniczący prawidłowo zarządził rozdzielenie skarg ze względu, iż w jednym piśmie procesowym zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność. W skardze z dnia [...] lutego 2020 r. zaskarżono dwie odrębne decyzje Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia [...] stycznia 2020 r. o nr [...] i nr [...]. Decyzja o nr [...] dotyczyła przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW). Natomiast decyzja o nr [...] dotyczyła przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.