Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 756/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. S.A. w J. (dalej: spółka, skarżąca) na postanowienie tegoż Sądu z 24 października 2022 r. o odrzuceniu zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia z 16 stycznia 2023 r. wskazano, że pomimo wezwania Sądu skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym w wezwaniu terminie braku formalnego zażalenia przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego uprawnienie do podpisania zażalenia (aktualny lub pełny odpis KRS). Sąd I instancji stwierdził, że za taki dokument nie mógł zostać uznany przedłożony jednostronicowy wydruk, który nie stanowi dokumentu wykazującego uprawnienie do podpisania zażalenia strony skarżącej w rozumieniu art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Bezskuteczny upływ terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia skutkował zatem jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA z 16 stycznia 2023 r., wskazując, że skarżący powinien być wezwany do przedłożenia dokumentu, "bez wskazywania, jaki", natomiast Sąd I instancji zastąpił występujące w przepisie pojęcie "dokument" pojęciem "odpis KRS".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie można zgodzić się z wyrażonym w rozpoznawanym zażaleniu poglądem, jakoby nadesłany przez spółkę dokument, będący wydrukiem ze strony internetowej ekrs, był dokumentem w rozumieniu art. 29 p.p.s.a. potwierdzającym umocowanie do występowania w imieniu skarżącej zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę podziela ocenę prawną wyrażoną w postanowieniu NSA z 28 lutego 2023 r., sygn. akt II GZ 34/23, zgodnie z którą wydruk strony internetowej ekrs nie stanowi odpisu KRS, do którego nadesłania skarżąca została wezwana. Należy podkreślić, ze zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 700 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, odpisy, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru. Z w/w przepisu wynika zatem, że mocy takiej nie posiada wydruk ze strony ekrs, który – pomimo częściowo identycznego zakresu treściowego (tj. – m.in. – numeru KRS, nazwy i siedziby podmiotu, sposobu reprezentacji oraz osób uprawnionych do reprezentacji) wskazuje również możliwość pobrania plików odpowiadających odpisowi pełnemu bądź aktualnemu z KRS.
Ustawa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) nie zawiera legalnej definicji dokumentu. Należy jednak wskazać, że dopuszczając uzupełniające dowody z dokumentów, możliwe do przeprowadzenia przed sądem administracyjnym, ustawodawca nakazuje do tego postępowania odpowiednie stosowanie Kodeksu postępowania cywilnego (ustawy z 17 listopada 1964 r., Dz. U. z 2021 r., poz. 1805 ze zm., dalej: k.p.c.), co wynika z art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a.
W art. 243 § 1 k.p.c. wskazuje się, że dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Ocenie sądu administracyjnego podlega zatem nie tylko treść dokumentu, ale i forma, w jakiej został sporządzony przez powołany do tego organ władzy publicznej. W odniesieniu do dokumentów z KRS za "przepisaną formę" należy, stosownie do powołanego wyżej przepisu ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, uznać wyłącznie odpis pełny bądź odpis aktualny z KRS.
Zasadnie zatem w objętym zażaleniem postanowieniu z 16 stycznia 2023 r. WSA we Wrocławiu stwierdził, że skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym w wezwaniu terminie braku formalnego zażalenia, które w konsekwencji podlegało odrzuceniu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.