Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 marca 2018 r. (sygn. akt II SA/Op 596/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu (dalej: WSA) umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze sprzeciwu J. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia [...] listopada 2017 r., (nr [...]) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego, a także zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na rzecz J. N. kwotę 697 zł złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
WSA wskazał, że w niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnienia autokontrolnego i decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. (doręczoną skarżącemu w dniu 21 grudnia 2017 r.) uwzględnił sprzeciw. Decyzja "autokontrola" została wydana w terminie wynikającym z art. 64c § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Tym samym w obrocie prawnym przestała istnieć decyzja, która wskutek wniesionego sprzeciwu miała być poddana sądowej kontroli. Sąd I instancji umorzył postępowanie sądowoadministarcyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast o wysokości zasądzonych kosztów postępowania (200 zł - wpis sądowy od sprzeciwu, 480 zł - wynagrodzenie radcy prawnego, opłata skarbowa od pełnomocnictwa -17 zł) orzeczono na podstawie art. 201 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r. poz. 265 – dalej: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych).
Pełnomocnik J. N. wniósł zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając to orzeczenie w części dotyczącej zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i zasądzenie od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na rzecz skarżącego kwoty 5.517 zł tytułem kosztów postępowania, a także zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
art. 200, art. 201 § 1, art. 205 § 1 w związku z art. 231 p.p.s.a. i w związku z § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 – dalej: rozporządzenie) poprzez orzeczenie o zwrocie skarżącemu wpisu od sprzeciwu w wysokości 200 zł jako wpisu stałego w sprawach z zakresu rolnictwa, gdy zwrot winien obejmować kwotę 100 zł na wynikającą z § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia w związku z § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 2263);
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie poprzez orzeczenie o kosztach zastępstwa radcy prawnego wg stawki 480 zł, jak w innej sprawie, gdy tymczasem orzeczenie w tej materii winno opierać się na § 14 ust. 1 pkt 1 lit a) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, gdyż w sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, a zatem koszty zastępstwa w postaci wynagrodzenia pełnomocnika winny wynieść 5.400 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie WSA o zwrocie kosztów postępowania zawarte w pkt. 2, w którym zasądzono od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na rzecz J. N. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji wyjaśnił, że na wysokość tych kosztów składa się wpis sądowy od sprzeciwu (200 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania było zatem konsekwencją wniosku skarżącego o zasądzenie tych kosztów, a także umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na skorzystanie przez organ z uprawnienia autokontrolnego przewidzianego w art. 64c § 5 p.p.s.a.
Nie jest zasadne stanowisko wnoszącego zażalenie, że koszty zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie powinny być zasądzone w wyższej kwocie.
Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści przepisu art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W stanie prawnym tej sprawy "odrębne przepisy", o jakich mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Z akt sprawy wynika, że wpis został ustalony w wysokości zgodnej z regułami wyznaczonymi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zaznaczenia wymaga, że sprzeciw wniesiono w dniu 4 grudnia 2017 r. (prezentata k. 3 akt sądowych) tj. przed nowelizacją tego rozporządzenia. Do dnia 7 grudnia 2017 r. rozporządzenie dopuszczało możliwość pobierania wpisu stałego od sprzeciwu w wysokości 200 zł. Taki też wpis pobrano od sprzeciwu w niniejszej sprawie (k. 1 akt sądowych). Dopiero rozporządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 2263) wprowadzono zmianę w § 2 w ust. 1 poprzez dodanie pkt 6a, zgodnie z którym wpis w sprawie sprzeciwu od decyzji wynosi 100 zł. Stosownie zaś do § 2 pkt 1 rozporządzenia zmieniającego, różnicę między wysokością wpisu pobranego w sprawie sprzeciwu od decyzji przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. przed 7 grudnia 2015 r.) a wysokością wpisu należnego, określoną w § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia zmieniającego - zwraca się stronie z urzędu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo ustalił wysokość należnych skarżącemu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym. WSA trafnie przyjął, że wysokość wynagrodzenia radcy prawnego powinna być ustalona w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W zakresie zwrotu wpisu od sprzeciwu zaznaczyć należy, że skoro Sąd I instancji pobrał w niniejszej sprawie wpis w wysokości 200 zł, słusznie zatem dokonał zwrotu w takiej wysokości.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji wydając postanowienie o zwrocie kosztów postępowania nie naruszył wskazanych w zażaleniu przepisów. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że skarżący uiścił wpis w wysokości 1500 zł (k. 15 – akt sądowych) pomimo, iż w sprawie należał się wpis stały. Wpis ten został uiszczony na konto WSA w Opolu w związku z czym wnoszący zażalenie powinien zwrócić się do Sądu I instancji o zwrot nadpłaconego wpisu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.