Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 grudnia 202 r., sygn. akt I SA/Kr 983/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w Nowym Sączu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 26 października 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, czy skarga dotyczy decyzji ZUS z [...] lipca 2020 r. czy decyzji z [...] sierpnia 2020 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia po prawidłowym awizowaniu 4 i 13 listopada 2020 r. nie został podjęty przez skarżącego, a braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucając skargę wskazał, że zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji. Ponieważ w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, skardze nie można było nadać biegu wobec czego odrzucono skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Pismo strony powinno także zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga wniesiona przez skarżącego zawierała braki formalne, a zatem właściwie skarżący został wezwany do jednoznacznego sprecyzowania czy skarga dotyczy decyzji ZUS z [...] lipca 2020 r. czy decyzji z [...] sierpnia 2020 r., z pouczeniem, że niewywiązanie się ze wskazanego obowiązku, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, spowoduje odrzucenie skargi.
W terminie wyznaczonym w zarządzeniu nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.