Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SPP/Po 52/23, odmówił wyłączenia Sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, Sędziego WSA Zbigniewa Kruszewskiego, Asesora sądowego WSA Piotra Ławrynowicza w sprawie ze skargi R. P. (dalej zwanego "skarżącym") na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 28 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Turku
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Poznaniu z 21 lutego 2024 r., sygn. akt III SPP/Po 52/23, na mocy którego Sąd odmówił wyłączenia referendarza sądowego WSA w Poznaniu Janusza Wilczyńskiego. W zażaleniu tym wniósł o wyłączenie: Sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, Sędziego WSA Zbigniewa Kruszewskiego, Asesora sądowego WSA Piotra Ławrynowicza od orzekania w niniejszej sprawie. Uzasadniając wniosek o wyłączenie Sędziów wnioskodawca wskazał, że jego zdaniem istnieją wątpliwości, co do bezstronności wyżej wymienionych sędziów i asesora sądowego.
Sąd I instancji wskazał dalej, że w związku ze złożonym wnioskiem Sędzia WSA Walentyna Długaszewska, Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski oraz Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz złożyli pisemne oświadczenia, że nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów orzekających w niniejszej sprawie.
Zdaniem Sądu I instancji, żądanie wyłączenia sędziego – w świetle powyższego nie mogło odnieść skutku. Skarżący poza złożeniem wniosku nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634; dalej zwanej "p.p.s.a.") ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako bezzasadne podlega oddaleniu.
Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego powinno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie: Sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, Sędziego WSA Zbigniewa Kruszewskiego, Asesora sądowego WSA Piotra Ławrynowicza. Z akt sprawy wynika, że zarówno wymienieni sędziowie jak i asesor sądowy, których wyłączenia domagał się skarżący, złożyli oświadczenie, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).
Wobec niewskazania w zażaleniu jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważyłyby prawdziwość oświadczenia Sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, Sędziego WSA Zbigniewa Kruszewskiego oraz Asesora sądowego WSA Piotra Ławrynowicza stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziów i asesora sądowego było zgodne z prawem.
Podkreślić należy, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego, asesora czy referendarza sądowego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność takiego oświadczenia (por. postanowienia NSA: z 12 marca 2012 r., I FZ 147/12, z 9 października 2013 r., II OZ 851/13 oraz z 24 września 2014 r., I OZ 754/14; treść tych orzeczeń jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tym samym, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.