Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem w dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1577/16 oddalił skargę [...] (skarżący) na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia 4 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania.
W dniu 21 grudnia 2016 r. (data nadania k. 41 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2017 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania.
Wobec nieuiszczenia wskazanej powyżej opłaty zarządzeniem z dnia 16 listopada 2017 r., Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Następnie Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.) - zarządził ściągnięcie od skarżącego nieziszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie w wysokości 100 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z opłaty za uzasadnienie wyroku z uwagi na trudną sytuację materialną. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że błędne jest przyjęcie, że skarżący ma obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku w sytuacji, gdy uprzednio złożył on wniosek o zwolnienie do od ww. opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W sprawie pełnomocnik skarżącego w dniu 21 grudnia 2016 r. wniósł o doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1577/16, a zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2017 r., został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia w trybie egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że na mocy przepisu art. 234 § 2 p.p.s.a. Sąd nie ma obowiązku wzywać wnioskodawcy do opłaty kancelaryjnej przed sporządzeniem uzasadnienia. Przepis ten mówi jedynie, że w przypadku nieuiszczenia opłaty od wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku przewodniczący zarządza jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Bezpodstawne są, zatem zarzuty skarżącej, iż Sąd bezprawnie domagał się opłaty po doręczeniu pełnomocnikowi uzasadnienia wyroku.
Na marginesie należy wskazać, że Naczelny Sąd administracyjny nie odniósł się do wskazywanych przez skarżącego w zażaleniu argumentów dotyczących trudnej sytuacji materialnej, gdyż kwestia ta została już rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. gdzie utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego tego Sądu z dnia 4 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.