Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 25 lutego 2019 r. sygn. akt I SAB/Kr 25/18 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał Z. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tarnowie w wysokości 100 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył Z. B. wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. wprowadza inny rygor nieuiszczenia wpisu od m.in. skargi pomimo wezwania, tj. odrzucenie tego środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu, bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość.
W ocenie NSA, Przewodniczący Wydziału I WSA w Krakowie zasadnie przyjął, że skarga na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tarnowie podlega wpisowi stałemu określonemu w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia. Prawidłowo również określono wysokość żądanego wpisu –100 zł.
Mając na uwadze powyższe, NSA uznał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w zakresie określenia zarówno podstawy prawnej, jak i wysokości żądanego wpisu odpowiada prawu. Tym samym zażalenie zostało uznane za niezasadne. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne p.p.s.a.), ani postanowienia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.