Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 2396/19, w sprawie ze skargi [A] Sp. z o.o. w C. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2019 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ wykazała ona że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. uiszczenie całego zobowiązania (ponad milion złotych), znacznie przekracza aktualne możliwości finansowe spółki i wysokim prawdopodobieństwem grozi ogłoszeniem przez nią upadłości. Zdaniem Sądu, spółka uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może uniemożliwić spłatę bieżących zobowiązań i utratę płynności, a także wpłynąć na miejsca pracy lokalnych pracowników sezonowych. Z dokumentów nadesłanych na poparcie wniosku wynika, że sytuacja majątkowa spółki uległa pogorszeniu w stosunku do wartości na koniec 2018 r. W tych okolicznościach WSA uznał, że w sprawie wykazana została przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ, wnosząc o jego uchylenie Zdaniem Prezesa ARiMR, Sąd I instancji twierdzenia strony we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie były wystarczające do uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem organu, nieautoryzowany wydruk pod nazwą "rachunek zysków i strat" nie wskazuje, jakie są podstawy dokonania poszczególnych wpisów. Oznacza to, ze twierdzenia strony zawarte w tym dokumencie nie mają potwierdzenia w innych dokumentach. Wykazana strata nie ma potwierdzenia w zgromadzonym materialne dowodowym.
Ponadto, spółka nie powinna przedkładać zobowiązań wynikających z umów bankowych, czy też umów z własnymi udziałowcami ponad zobowiązania publicznoprawne. Organ dodał także, że skoro skarżąca uzyskała refundację wydatków poniesionych na nabycie (wytworzenie) aktywów trwałych, to jej wartość, a w konsekwencji majątek spółki, w dodatku pomnożony w wyniku ich funkcjonowania, powinien przewyższać wartość tej refundacji.
W odpowiedzi na za zażalenie spółka wniosła o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Sąd I instancji trafnie na podstawie przedstawionych przez skarżącą dokumentów i informacji (m.in. rachunku zysków i strat (porównawczego), zestawienia obrotów i sald), uwzględniając kwotę egzekwowanego świadczenia, uznał, że istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ocena Sądu I instancji opiera się na konkretnych informacjach zawartych we wniosku i w aktach sprawy oraz została odpowiednio uzasadniona. W związku z powyższym brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przez WSA art. 61 § 3 p.p.s.a.,co mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Odnosząc się do argumentów zażalenia, wskazać należy ponadto, że obowiązkiem wnioskodawcy w postępowaniu o udzielenie stronie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministarcyjnym jest uprawdopodobnienie, a nie udowodnienie okoliczności świadczących o tym, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Przesłane przez stronę dokumenty były dla Sądu I instancji wystarczające do uwzględnienia wniosku, a organ składający zażalenie w żaden sposób nie podważył ich prawdziwości.
W realiach rozpoznawanej sprawy podkreślenia nadto wymaga, że skarżąca zaskarżyła przedmiotową decyzję jedynie w części (co do połowy kwoty zobowiązania), co również ma znaczenie dla oceny możliwości płatniczych spółki. Wykonanie zobowiązania publicznoprawnego wynikającego z niezaskarżonej części decyzji z [...] października 2019 r. dodatkowo pogorszy bowiem kondycję finansową skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.