Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych M. R. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia z uwagi na możliwość powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł, że brak zawieszenia postępowania będzie miało "nieodwracalne skutki prawne i społeczne".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 193/18 odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podkreślił, że w świetle art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. DZ. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.) strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Zdaniem Sądu dla oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie przez sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym i rodzinnym strony. Zweryfikowanie przez sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się zatem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, a także sytuacji rodzinnej.
M. R. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji, zaskarżając je w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mając na uwadze regulację zawartą w powyższym przepisie ustawy i argumentację zawartą w zażaleniu należy uznać, że bezpośrednim skutkiem wykonania wobec strony zaskarżonej decyzji może być utrata środków pieniężnych na finansowanie uprawy gruntów rolnych, czego konsekwencją mogłaby być konieczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej lub jej upadłość, a także pozbawienie środków do życia 3 osobowej rodziny w tym dwoje osób niepełnosprawnych, co wskazuje na prawdopodobieństwo niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym należy uznać, że sytuacja skarżącego odpowiada hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 188 w związku z art. 197 i art. 61 § 3 w związku z art. 193 i p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.