Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 868/18 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał S. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania - w kwocie 100 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na zarządzenie wniósł S. L., wnosząc o jego zmianę poprzez zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów postępowania w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym
- - 100 zł.
Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 ppsa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa).
W sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Zarządzeniem z 11 lutego 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wobec niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z 13 marca 2019 r.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I WSA w Bydgoszczy zarządzeniem z 20 marca 2019 r. prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który został określony zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.