Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z 5 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 722/14 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postanowieniem z 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- 1. Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?
- 2. Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?
- 3. Czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. uznał, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytania prejudycjalne ma wpływ na rozstrzygnięcie skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.. Wyjaśnił, że badając sprawę powziął wątpliwości, tożsame z tymi, które zostały sformułowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w postanowieniu z 4 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 562/14).
M. J. wniosła zażalenie na postanowienie z 5 lutego 2015 r., domagając się jego uchylenia oraz podjęcia postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że zaistniała przyczyna zawieszenia postępowania oraz art. 7 p.p.s.a., poprzez brak czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
Sąd pierwszej instancji przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że przedmiotem oceny TS UE będą regulacje zawarte w ustawie o podatku akcyzowym, które miały zastosowanie także w sprawie ze skargi M. J. na Decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] czerwca 2014 r. Jednocześnie WSA uznał, że nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które wyłoniło się w toku postępowania sądowego oraz że jego wątpliwości są zbieżne z wątpliwościami, które legły u podstaw postanowienia skierowania do TSUE pytania prejudycjalnego w sprawie o sygnaturze (sygn. akt I SA/Wr 562/14).
W związku z powyższym należało uznać, że WSA zawieszając postępowanie prawidłowo zastosował przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.