Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SPP/Op 3/19, odrzucił sprzeciw B.G. od postanowienia referendarza sądowego z 12 lutego 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego bądź adwokata w sprawie ze skargi B.G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że odpis postanowienia z dnia 12 lutego 2019 r. wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia został doręczony skarżącej 21 lutego 2019 r.
W dniu 2 kwietnia 2019 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej Brzeg sprzeciw (datowany na dzień 1 kwietnia 2019 r.) od powyższego postanowienia.
W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił sprzeciw na postanowienie starszego referendarza sądowego na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. jako wniesiony po terminie, który w tej sprawie upłynął 28 lutego 2019 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wydanego przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast jak wynika z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że sprzeciw skarżącej od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2019 r., doręczonego jej w dniu 21 lutego 2019 r., co zostało potwierdzone jej własnoręcznym podpisem znajdującym się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 17 akt sądowych dot. prawa pomocy) został nadany 2 kwietnia 2019 r. (data na kopercie – k. 22 akt sądowych dot. prawa pomocy). Oznacza to, że sprzeciw został nadany po terminie, który upływał w tej sprawie w dniu 28 lutego 2019 r. Co istotne, skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu.
Zdaniem NSA, argumentacja zawarta w zażaleniu w żaden sposób nie podważa prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji o odrzuceniu sprzeciwu jako wniesionego po terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.