Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: NSA) oddalił zażalenie S. N. (dalej jako: skarżący, strona) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dalej jako: WSA) z 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 762/22, odrzucające zażalenie strony w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 26 sierpnia 2022 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu NSA wskazał, że przyczyną odrzucenia przez WSA zażalenia strony było niedochowanie warunków formalnych pisma sądowego w postaci wymogu jego podpisania. NSA stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu, ponieważ skarżący wnosząc pismo w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem ePUAP) podpisał jedynie pismo przewodnie z 14 lutego 2024 r., natomiast załącznik do niego, stanowiący właściwą skargę nie został opatrzony wymaganym podpisem. Strona nie uzupełniła wskazanego braku formalnego pomimo wezwania do jego usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego NSA Bogdana Fischera. W uzasadnieniu zażalenia argumentował, że przyczyną braku podpisu pod skargą do WSA były błędy systemu teleinformatycznego, za które nie ponosi on odpowiedzialności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 3 lipca 2024 r.
Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniach wniosku o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie, to taki wniosek jest niedopuszczalny. Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone postanowieniem NSA z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I GZ 191/24, oddalającym zażalenie strony na postanowienie WSA w Łodzi z 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 762/22, to wniosek zawarty w zażaleniu o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma on na celu zagwarantowanie rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa został już rozpoznana i nie toczy się postępowanie w tym zakresie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek skarżącego zawarty w zażaleniu o wyłączenie sędziego NSA Bogdana Fischera zmierza zaś do zmiany prawomocnego postanowienia z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I GZ 191/24.
W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.