Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1576/16 oddalił skargę E. N. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania.
W dniu [...] grudnia 2016 r. (k. 41 akt) pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] stycznia 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym w następstwie zgłoszonego żądania.
Wobec nieuiszczenia wskazanej powyżej opłaty, zarządzeniem z dnia [...] października 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] stycznia 2017 r. o uiszczenie opłaty kancelaryjnej.
Następnie Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie, działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), zarządził ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z opłaty za uzasadnienie wyroku z uwagi na trudną sytuację materialną. Podniósł, że błędne jest przyjęcie, iż skarżący ma obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku w sytuacji, gdy uprzednio złożył on wniosek o zwolnienie od ww. opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 234 § 2 ppsa, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7-dniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowo administracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W sprawie, pełnomocnik skarżącego w dniu [...] grudnia 2016 r. wniósł o doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1576/16 a zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 6 października 2017 r. został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia w trybie egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że na mocy przepisu art. 234 § 2 ppsa Sąd nie ma obowiązku wzywać wnioskodawcy do opłaty kancelaryjnej przed sporządzeniem uzasadnienia. Przepis ten jedynie określa, że w przypadku nieuiszczenia opłaty od wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku przewodniczący zarządza jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Bezpodstawny jest zatem zarzut, iż Sąd bezprawnie domagał się opłaty po doręczeniu pełnomocnikowi uzasadnienia wyroku.
Na marginesie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do wskazywanych przez skarżącego w zażaleniu argumentów dotyczących trudnej sytuacji materialnej, gdyż kwestia ta została już rozstrzygnięta postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2017 r., gdzie odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia, więc stało się ono prawomocne.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.