Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 2462/22 odrzucił zażalenie T. Sp. z o.o. w O. na postanowienie z dnia 7 grudnia 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 2462/22, odrzucające skargę tej spółki na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości w decyzji.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis postanowienia z dnia 7 grudnia 2022 r., doręczono stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2022 r. Zaś w dniu 18 stycznia 2013 r. do Sądu pierwszej instancji wpłynęło zażalenie strony skarżącej z wnioskiem o jego uchylenie.
Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lutego 2023 r. odrzucił zażalenie na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." bowiem uznał je za niedopuszczalne z uwagi na to, że od postanowienia z dnia 7 grudnia 2022 r. przysługiwał stronie skarżącej środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od jego doręczenia. Sąd ten wskazał, że skargę odrzucono na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skarżąca spółka wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, połączenie sprawy ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 2694/22 oraz o zasądzenie od organu rekompensaty 500 zł za przygotowanie pisma.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenie w całości oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie zażaleniowe według norm prawem przepisanych.
W piśmie z 25 maja 2023 r. strona skarżąca przedstawiła stanowisko, odnoszące się do złożonej przez organ odpowiedzi na zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na to, że w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2022 r. odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., co w konsekwencji powoduje, że na tego typu postanowienie nie przysługuje zażalenie, tylko skarga kasacyjna.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone do Sądu pierwszej instancji postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 5 września 2022 r. Natomiast pismem z dnia 8 września 2022 r. strona skarżąca wniosła wniosek o uzupełnienie postanowienia. Pismo to wpłynęło do organu z datą 12 września 2022 r. Jednocześnie kolejnym pismem z dnia 8 września 2022 r. strona skarżąca wniosła (za pośrednictwem organu) skargę na wspomniane postanowienie. Pismo to również wpłynęło do organu z dniem 12 września 2022 r. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że skarga wniesiona przez stronę skarżącą została złożona przedwcześnie, bowiem w sytuacji, gdy strona skarżąca wniosła o uzupełnienie postanowienia, termin na złożenie skargi przysługiwał stronie skarżącej w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia z dnia 26 września 2022 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia 31 sierpnia 2022 r.
Postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia z 31 sierpnia 2022 r. doręczono stronie skarżącej w dniu 4 października 2022 r. Zatem wniesienie skargi z dniem 12 września 2022 r. należało uznać za przedwczesne. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że złożoną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6. p.p.s.a. i w konsekwencji zażalenie na postanowienie z 7 grudnia 2022 r., zażalenie – odrzucić.
Należy zwrócić uwagę, że Sąd pierwszej instancji w piśmie z dnia 14 grudnia 2022 r. (k. 16 akt sądowych) pouczył stronę skarżącą o możliwości wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Tak więc pouczenie o wniesieniu stosownego środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, było sporządzone prawidłowo.
Odnosząc się z kolei do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.