Postanowienie NSA z 28 stycznia 2005 r., I GZ 2/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Prokuratora Apelacyjnego w Łodzi od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 września 2004 r. sygn. akt III SA/Po 461/04

Sprawa

w sprawie z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalić. U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 września 2004 r. sygn. akt III SA/Po 461/04 orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dn.15 czerwca 2004 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że K. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, ze zapłata wymierzonego cła w kwocie 11 086,30 zł stanowiłaby nadmierne obciążenie finansowe w sytuacji, gdy spłaca on zaciągniętą na cele mieszkaniowe pożyczkę. Sąd wskazując, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.s.a., istnieje możliwość wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uznał iż skarżący uprawdopodobnił, że w jego przypadku wymienione przesłanki zaistniały. Prokurator Apelacyjny w Łodzi, który zgłosił swój udział w sprawie, złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że ocena, iż K. K. nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z uiszczeniem cła z uwagi na spłacana pożyczkę mieszkaniową jest błędna, gdyż pobierane przez skarżącego uposażenie sędziego sądu apelacyjnego jest na tyle godziwe, że daje możliwość uiszczenia cła. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia i to szkodę kwalifikowana bo znaczną, albo też o to, że skutki wykonana decyzji będą tego rodzaju, iż nie będzie łatwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zawarte w zaskarżonym postanowieniu ustalenie Sądu I instancji, że skarżący uprawdopodobnił, iż w jego przypadku zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.s.a. nie znajduje oparcia w treści wniosku strony. Wskazać trzeba, że ciężar udowodnienia faktów stanowiących podstawę wniosku spoczywa na wnioskodawcy, który jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji wskazał jedynie to, iż spłaca pożyczkę mieszkaniową w kwocie 80 000 zł. Nie podał jednak jaka jest wysokość poszczególnych rat, jaki jest jego stan majątkowy i wysokość dochodów, przede wszystkim jednak nie uzasadnił na czym opiera twierdzenie, iż zapłata cła przed rozpoznaniem skargi przez Sąd grozi jednym z niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.s.a.. Sam fakt spłacania pożyczki bez przedstawienia indywidualnej sytuacji materialnej nie wystarcza do oceny czy wykonanie decyzji (uiszczenie cła od sprowadzonego z zagranicy samochodu) mogłoby spowodować któreś z niebezpieczeństw określonych w art.61 § 3 p.s.a. W świetle powyższego należało uznać, iż skarżący nie wykazał by wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd mogło spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.s.a., co oznacza, iż do wstrzymania wykonania decyzji brak było podstaw..W sprawie niniejszej Naczelny Sąd Administracyjny brał pod uwagę stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym postanowieniu przez Sąd I instancji i z tego względu uznał za możliwe wydanie orzeczenia merytorycznego przy odpowiednim, z mocy art. 197 §2 p.s.a., zastosowaniu art. 188 p.s.a.

Skład

Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 28 stycznia 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie

Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Prokuratora Apelacyjnego w Łodzi od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 września 2004 r. sygn. akt III SA/Po 461/04 w sprawie z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalić.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 września 2004 r. sygn. akt III SA/Po 461/04 orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dn.15 czerwca 2004 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że K. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, ze zapłata wymierzonego cła w kwocie 11 086,30 zł stanowiłaby nadmierne obciążenie finansowe w sytuacji, gdy spłaca on zaciągniętą na cele mieszkaniowe pożyczkę. Sąd wskazując, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.s.a., istnieje możliwość wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uznał iż skarżący uprawdopodobnił, że w jego przypadku wymienione przesłanki zaistniały.

Prokurator Apelacyjny w Łodzi, który zgłosił swój udział w sprawie, złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że ocena, iż K. K. nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z uiszczeniem cła z uwagi na spłacana pożyczkę mieszkaniową jest błędna, gdyż pobierane przez skarżącego uposażenie sędziego sądu apelacyjnego jest na tyle godziwe, że daje możliwość uiszczenia cła. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia i to szkodę kwalifikowana bo znaczną, albo też o to, że skutki wykonana decyzji będą tego rodzaju, iż nie będzie łatwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zawarte w zaskarżonym postanowieniu ustalenie Sądu I instancji, że skarżący uprawdopodobnił, iż w jego przypadku zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.s.a. nie znajduje oparcia w treści wniosku strony.

Wskazać trzeba, że ciężar udowodnienia faktów stanowiących podstawę wniosku spoczywa na wnioskodawcy, który jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji wskazał jedynie to, iż spłaca pożyczkę mieszkaniową w kwocie 80 000 zł. Nie podał jednak jaka jest wysokość poszczególnych rat, jaki jest jego stan majątkowy i wysokość dochodów, przede wszystkim jednak nie uzasadnił na czym opiera twierdzenie, iż zapłata cła przed rozpoznaniem skargi przez Sąd grozi jednym z niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.s.a.. Sam fakt spłacania pożyczki bez przedstawienia indywidualnej sytuacji materialnej nie wystarcza do oceny czy wykonanie decyzji (uiszczenie cła od sprowadzonego z zagranicy samochodu) mogłoby spowodować któreś z niebezpieczeństw określonych w art.61 § 3 p.s.a. W świetle powyższego należało uznać, iż skarżący nie wykazał by wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd mogło spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.s.a., co oznacza, iż do wstrzymania wykonania decyzji brak było podstaw.

.W sprawie niniejszej Naczelny Sąd Administracyjny brał pod uwagę stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym postanowieniu przez Sąd I instancji i z tego względu uznał za możliwe wydanie orzeczenia merytorycznego przy odpowiednim, z mocy art. 197 §2 p.s.a., zastosowaniu art. 188 p.s.a.