Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 22 lipca 2021 r., sygn. akt I GZ 200/21

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 982/20 w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 982/20 odmówił R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z [...] października 2020 r. odrzucił skargę R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wobec przekroczenia terminu do jej wniesienia. Następnie skarżąca wnioskiem, nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 29 stycznia 2021 r. (k. 20 akt sądowych), zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że niedotrzymanie terminu spowodowane było jej chorobą (gorączka i zatrucie pokarmowe).

W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj., że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Samo bowiem powołanie się na chorobę, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminowi. Dla wykazania bowiem braku winy w uchybieniu terminowi istotne jest uprawdopodobnienie nie tylko takiego zdarzenia, ale także jego wpływu na niemożność działania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Wniosek o przywrócenie terminu zawierał bardzo lakoniczne uzasadnienie. Dlatego też Sąd uznał, że niedochowanie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu niniejszej sprawy przez skarżącą czego konsekwencją było oddalenie wniosku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

R. wniosła zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację przedstawioną na wcześniejszym etapie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Istotą rozpatrywanej sprawy jest ocena, czy zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2020 r. (art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, że termin do wniesienia skargi został przez nią uchybiony bowiem niedomagała przez gorączkę i zatrucie pokarmowe jest gołosłowna i nie została poparta żadnymi dowodami. Powyższe z kolei świadczy, że skarżąca nie uprawdopodobniła skutecznie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, tj. wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy należy bowiem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r. sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679).

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.