Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 19 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 295/19 umorzył postępowanie w zakresie wniosku [A.] sp. z o.o. w L. o wyłączenie sędziego WSA Anny Strzelec.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że postanowieniem z 28 sierpnia 2019 r., tut. Sąd odrzucił skargę [A.] sp. z o.o. w L. – dalej: skarżąca lub spółka – o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 660/17. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 19 grudnia 2019 r. W ocenie WSA, prawomocne odrzucenie skargi oznacza, że przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W tych okolicznościach wniosek spółki o wyłączenie sędziego stał się bezprzedmiotowy zaś postępowanie o wyłączenie sędziego stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła spółka domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 28 sierpnia 2019 r. odrzucił skargę spółki o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 660/17. Postanowienie to – jak wyżej opisano – stało się prawomocne 19 grudnia 2019 r. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania oznacza, że przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna, w ramach, której zostało zaskarżone postanowienie. Rozpoznanie wniosku spółki o wyłączenie sędziego WSA, które było rozstrzygnięciem wpadkowym, stało się, zatem bezprzedmiotowe. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo umorzył postępowanie z wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego WSA.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.