Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 1200/22 w sprawie ze skargi M. Ś. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie a dnia 8 września 2022 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, odrzucił skargę oraz zwrócił uiszczony wpis.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga złożona po terminie, bowiem zaskarżone rozstrzygniecie organu zostało stronie skarżącej doręczone z dniem 13 września 2022 r., w konsekwencji czego, termin na jej wniesienie upływał z dniem 13 października 2022 r. Natomiast skargę złożono w dniu 14 października 2022 r., czyli po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.".
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania:
- - art. 58 § 1 pkt 2) w związku z art. 53 § 1 w związku z art. 83 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 39 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.) – dalej: "k.p.a.", poprzez odrzucenie wniesionej skargi, co jest trudne do zaakceptowania, gdyż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 września 2022 r., stąd wniesienie skargi na przedmiotową decyzję w dniu 14 października 2022 r. należało uznać za złożenie środka zaskarżenia w terminie otwartym, czego bezpośrednią konsekwencją była niedopuszczalność zastosowania w sprawie przepisu postępowania odnoszącego się do przypadku wniesienia środka zaskarżenia z przekroczeniem terminu ustawowego, skoro ów 30 dniowy termin na wniesienie skargi został zachowany,
- - art. 232 § 1 pkt 1) w związku z art. 58 § 1 pkt 2) w związku z art. 53 § 1 w związku z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez przedwczesne orzeczenie o obowiązku zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, skoro środek zaskarżenia został wniesiony wbrew wydanemu postanowieniu w terminie, to wydanie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi winno zostać ocenione, jako niedopuszczalne, co czyni również nieprawidłowym postanowienie o obowiązku zwrotu wpisu sądowego od skargi, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa,
Skarżący wniósł o dopuszczenie na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 w związku z art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodów z następujących dokumentów celem wykazania doręczenia skarżącemu w dniu 14 września 2022 r. zaskarżonej decyzji:, a) kopertę w ramach, której doręczona została zaskarżona decyzja, b) wydruk ze strony internetowej śledzenie przesyłek Poczta Polska, z której wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję z dnia 8 września 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 14 września 2022 r., c) pismo z dnia 8 grudnia 2022 r. znak: [...] z którego wynika, iż decyzję doręczono w dniu 14 września 2022 r., d) pisma z dnia 21 grudnia 2022 r. znak: [...] z którego wynika, że decyzja została doręczona w dniu 14 września 2022 r., e) oświadczenie skarżącego z dnia 10 stycznia 2023 r., f) oświadczenie B. Ś. z dnia 10 stycznia 2023 r.
Skarżący w przypadku nieuwzględnienia wniosku wskazanego w pkt 1, wniósł o rozpoznanie sprawy wywołanej przedmiotowym zażaleniem od zaskarżonego postanowienia wydanego przez Sąd pierwszej instancji poza rozprawą, a tym samym złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z dnia 18 listopada 2022 r. wydanego przez Sąd pierwszej instancji, a w dalszej kolejności przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasadzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wywołanego wniesieniem przedmiotowego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Kwestią sporną w zasadności wydanego rozstrzygnięcia, w wydanym przez Sąd pierwszej instancji postanowieniu z dnia 18 listopada 2022 r., jest dzień faktycznego doręczenia stronie skarżącej decyzji z dnia 8 września 2022 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji decyzje tą doręczono stronie skarżącej w dniu 13 września 2022 r., podczas gdy zdaniem strony skarżącej, doręczenia tego dokonano z dniem 14 września 2022 r.
Korzystając z uprawnienia, wynikającego z art. 106 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, celem wyjaśnienia tych że wątpliwości, postanowił dopuścić dowód ze złożonych przez pełnomocnika strony skarżącej, dokumentów załączonych do złożonego zażalenia. Dokonując analizy akt sprawy oraz treści załączonych dokumentów, należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji za błędne.
Z treści załączonego do zażalenia pisma Poczty Polskiej z dnia 8 grudnia 2022 r., wynika, że skarżący odebrał przesyłkę o nr [...] w dniu 14 września 2022 r. (k. 63 akt sądowych). Fakt ten potwierdza również załączone pismo Poczty Polskiej z dnia 21 grudnia 2022 r. (k. 65 akt sądowych), w treści którego operator pocztowy wskazuje datę odbioru przesyłki w dniu 14 września 2022 r. Na potwierdzenie tego wskazuje też załączony wydruk śledzenia przesyłki (k. 60 akt sądowych).
Nie sposób zgodzić ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że odbioru przesyłki dokonano z dniem 13 września 2023 r. Należy zwrócić uwagę, że w aktach administracyjnych znajduje się jedynie kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru. Na tym dokumencie w pozycji doręczającego wpisano wprawdzie datę 13 września 2023 r., ale w pozycji otrzymującego wpisana data odbioru jest data wpisana na tyle niewyraźnie, aby móc ja odczytać w sposób niebudzący wątpliwości.
W tym stanie rzeczy nie można było przyjąć, że skarżącemu doręczono decyzję 13 września 2023 r. Załączone dokumenty do złożonego zażalenie, jednoznacznie wskazują na datę o jeden dzień późniejszą. A zatem, skoro decyzję doręczono w dniu 14 września 2022 r., strona skarżącą zachowała ustawowy termin do wniesienia skargi, bo uczyniła to 14 października 2022 r.
Odnosząc się z kolei do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.