Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r. o sygn. akt III SA/Gl 1610/13 oddalił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r. WSA w G. na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odmówił W. K. sporządzenia uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku. Sąd wyjaśnił, że wyrok ogłoszono na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r., na której skarżący był obecny i został prawidłowo pouczony o terminie złożenia wniosku o jego uzasadnienie. Termin na złożenie wniosku upłynął bezskutecznie 12 marca 2014 r. Skarżący złożył wniosek 13 marca 2014 r., a więc uchybił terminowi, co skutkowało odmową sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2014 r. W. K. wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku. Argumentował, że od wielu lat choruje na reumatoidalne zapalenie stawów i gdy tylko stan jego zdrowia poprawił się, co miało miejsce 13 marca 2014 r., złożył wniosek. Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący nie dokonał czynności.
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. WSA w G. na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony. Sąd uznał, że skoro przyczyna uchybienia terminu ustała 13 marca 2014 r., to skarżący miał 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, co oznacza, że termin do jego złożenia upłynął 20 marca 2014 r. Skarżący nadał wniosek pocztą 7 kwietnia 2014 r., a zatem spóźnił go o 18 dni.
Zażaleniem wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) w dniu 2 maja 2014 r. W. K. domagał się zmiany postanowienia WSA w G. z dnia 16 kwietnia 2014 r. i przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Argumentował, że nie ma wiedzy prawniczej i dlatego złożył tylko wniosek o przywrócenie terminu, nie dokonując równocześnie z wnioskiem uchybionej czynności. Ponadto wniosek złożył bezpośrednio po tym, gdy dowiedział się, że uchybił terminowi, czyli z postanowienia WSA z G. z dnia 24 marca 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Jak prawidłowo rozstrzygnął WSA w G. w kontrolowanym postanowieniu skarżący spóźnił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślić w tym miejscu należy, że z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna uchybienia terminu ustała w tej sprawie w dniu 13 maja 2014 r., kiedy to W. K. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sam wyjaśnił, że w tym dniu jego stan zdrowia poprawił się na tyle, by mógł dokonać czynności procesowej. O uchybieniu terminu dowiedział się z postanowienia WSA z dnia 24 marca 2014 r., którym Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku i mając tę wiedzę – po doręczeniu wskazanego postanowienia w dniu 31 marca 2014 r. – 7 kwietnia 2014 r. nadał pocztą wniosek o przywrócenie terminu, więc dochował 7 dni.
NSA wyjaśnia, że termin 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od czasu dowiedzenia się o tym. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący pomylił czas ustania przyczyny uchybienia terminowi z czasem dowiedzenia się o tym uchybieniu. Oznacza to, że skoro przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 13 marca 2014 r. (nie 31 marca 2014 r.), zaś skarżący złożył wniosek 7 kwietnia 2014 r., to spóźnił go aż o 18 dni, zatem WSA w G. stosując art. 88 p.p.s.a. zasadnie odrzucił ten wniosek. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie miało przy tym znaczenia, że równocześnie z wnioskiem skarżący nie dokonał uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.); WSA nie skierował do niego wezwania o uzupełnienie braków wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., ponieważ niezależnie od wystąpienia tego braku wniosek i tak musiał zostać odrzucony z powodu spóźnienia.
W tym stanie rzeczy NSA nie mógł rozważyć okoliczności przemawiających za brakiem winy W. K. w uchybieniu terminu, gdyż Sąd I instancji nie rozpoznawał wniosku o przywrócenie terminu merytorycznie.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.