Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 marca 2018 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od skarżącego E. N. opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
E. N. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, że w związku z nieuiszczeniem przez niego opłaty kancelaryjnej Sąd nie był zobowiązany do rozpatrzenia jego wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a w konsekwencji nie powinien doręczać mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r., wydanym w trybie uproszczonym, oddalił skargę, a zatem sporządzenie i doręczenie stronie uzasadnienia tego wyroku nastąpiło na wniosek pełnomocnika strony złożony po doręczeniu temu pełnomocnikowi odpisu sentencji wyroku, w dniu 2 stycznia 2017 r.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r., zostało sporządzone na wniosek pełnomocnika skarżącego i doręczone temu pełnomocnikowi w dniu 2.02.2017 r. Nie jest przedmiotem sporu, że skarżący wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, do której wniesienia był zobowiązany na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika także, że skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wydanie zaskarżonego zarządzenia zostało też, zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. poprzedzone wezwaniem skarżącego do uiszczenia przedmiotowej opłaty kancelaryjnej (k. 80 i 175 akt sądowych).
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jednak, co wymaga podkreślenia, opłata kancelaryjna uregulowana w art. 234 p.p.s.a. nie jest opłatą od wniosku o sporządzenie uzasadnienia, lecz stanowi ona opłatę za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wpłynięcie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku obliguje sąd do sporządzenia uzasadnienia wyroku na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a., niezależnie od okoliczności, czy wniosek taki został opłacony. Nieuiszczenie przez stronę pomimo wezwania przedmiotowej opłaty kancelaryjnej nie oznacza, że strona zrezygnowała z tego wniosku i tym samym nie ma obowiązku uiszczenia należnej od niego opłaty kancelaryjnej (por. post. NSA z dnia 27 stycznia 2005 r., OZ 1234/04, post. NSA z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 19/11).
W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.