Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 166/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odmówił M.L. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 września 2008 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że prawomocność wydanego w sprawie orzeczenia stwierdzono w dniu 10 października 2008 r., zaś skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 31 października 2008 r. podając, iż w okresie 4 września – 29 października 2008 r. przebywał służbowo poza miejscem zamieszkania. Na potwierdzenie tego faktu załączył zaświadczenie wydane przez pracodawcę.
Sąd wskazał, iż powołana przez stronę przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ pomimo nieobecności na rozprawie, która odbyła się w dniu 9 września 2008 r. skarżący został poinformowany o jej terminie w dniu 1 września 2008 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy. Sąd podkreślił jednocześnie, że brak jest podstaw do przyjęcia, że niestawiennictwo strony na rozprawie usprawiedliwia brak wiedzy na temat wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i może usprawiedliwiać uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że skoro skarżący przybywał na kursie dokształcającym poza miejscem pracy i zamieszkania, to nie mógł uzyskać informacji o wydanym wyroku oraz przysługujących mu środkach prawnych i terminach przewidzianych do ich wniesienia – telefonicznie bądź poprzez ustanowienie pełnomocnika do osobistego zasięgnięcia takich informacji.
Tym samym, wniosek skarżącego nie został uwzględniony, ponieważ nie podał przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi oraz nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
W zażaleniu M.L. zaskarżył powyższe postanowienie w całości oraz wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej: p.u.s.a., w związku z art. 86 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podał, że po powrocie z wyjazdu służbowego telefonicznie skontaktował się z Sądem i ustalił, że upłynął termin do złożenia wniosku o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego niezwłocznie w dniu 31 października 2008 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym, zaś z § 2 tegoż artykułu wynika, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zatem brak winy po stronie osoby dokonującej określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na wnioskodawcy (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący uzasadnił nieobecnością w miejscu zamieszkania. W ocenie Sądu I instancji okoliczność ta nie mogła stanowić przesłanki da uwzględnienia wniosku. Ze stanowiskiem takim należy się zgodzić. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji dłuższa nieobecność w miejscu zamieszkania związana z wyjazdem służbowym mającym na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych nie mogła zostać uznana za okoliczność wyłączającą winę strony w uchybieniu dokonania czynności procesowej w ustawowym terminie. Oceniając istnienie winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się powszechnie obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Sąd I instancji trafnie ustalił, iż skarżący nie wykorzystał wszystkich możliwości zabezpieczenia swoich interesów, m.in. poprzez telefoniczne uzyskanie odpowiednich informacji niezbędnych do dokonywania kolejnych czynności procesowych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, a zatem brak jest podstaw do uchylenia wydanego w sprawie postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.