Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 stycznia 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 2223/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pismo.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 23 grudnia 2019 r. (dowód doręczenia: k. 17 akt sądowych). Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł zatem na dzień 31 grudnia 2019 r. (poniedziałek).
W dniu 3 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego) skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wskazał, że pomimo upływu terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. W terminie do uiszczenia wpisu nie został także złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd podkreślił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu, zatem nie miał wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2019 poz. 2325; dalej: ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).
Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa strona nie uiściła wymaganego prawem wpisu od skargi (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym zarządzeniem z 13 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 23 grudnia 2019 r. Skarżący wpisu nie uiścił lecz zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w dniu 3 stycznia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wskazał, że mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Przewodniczącego Wydziału. Sąd I instancji zatem zasadnie odrzucił skargę.
W tym miejscu podkreślić należy, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, co skutkowało tym, iż Sąd musiał odrzucić skargę. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków nieuiszczenia opłaty sądowej w terminie.
Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga skarżącego dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu (brak uiszczenia wymaganej opłaty), strona została wezwana do usunięcia tej wady w określonym terminie, powiadomiona o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuzupełnienia braku skargi w zakreślonym terminie Sąd I instancji zobligowany był dyspozycją art. 220 § 3 ppsa do odrzucenia skargi.
Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.