Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt VIII SA/Wa 188/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 5 grudnia 2022 r. w przedmiocie nienależnie pobranych płatności.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja została skarżącemu doręczona 16 grudnia 2022 r., a termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 16 stycznia 2023 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 stycznia 2023 r., ale zaadresowano ją do niewłaściwego organu, tj. Prezesa Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie na adres: ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. Przesyłka nie została podjęta. Skarżący ponownie w dniu 15 lutego 2023 r. wniósł skargę na decyzję z 5 grudnia 2022 r., wskazując tym razem prawidłowy organ i jego adres (Al. Jana Pawła II nr 70, 00-175 Warszawa).
Uznając skargę nadaną 14 stycznia 2023 r. za skierowaną do niewłaściwego organu i na adres niebędący siedzibą organu wydającego zaskarżoną decyzję, a zatem niespełniającą wymogów określonych w art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji odrzucił skargę wniesioną 15 lutego 2023 r. jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skarżący w zażaleniu na postanowienie z 26 kwietnia 2023 r. zarzucił orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie, albowiem nie uchybił terminowi do wniesienia skargi i wniósł o uchylenie postanowienia w całości.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wysłał skargę "w terminie, jednakże do niewłaściwego sądu". Miał tym spowodować "zatrzymanie biegu terminu zawitego, 30 dniowego", ponieważ nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym uznaje się za równoznaczne ze złożeniem w sądzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przy czym zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Aby zatem skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym.
Ukształtowane na gruncie art. 54 § 1 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych jest jednoznaczne w swojej ocenie, ponieważ sprowadza się do tezy, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. lub bezpośrednio do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 16 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 1775/13, LEX nr 1346390, oraz wskazane w nim orzeczenia).
Okoliczność taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, ponieważ skarżący nadał 14 stycznia 2023 r. skargę w urzędzie pocztowym, opatrując ją błędną nazwą organu oraz adresem, co skutkowało zwrotem pisma do nadawcy i ponownym nadaniem skargi – z podaniem prawidłowego adresu oraz oznaczenia organu, ale po upływie terminu do wniesienia skargi.
Zasadnie zatem WSA w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącego jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z powyższych względów, wobec stwierdzenia braku naruszeń prawa w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.