Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 maja 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 137/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z 21 listopada 2005 r., nr [...], w części uchylającej decyzję organu celnego pierwszej instancji w zakresie określenia wysokości kwoty podatku od towarów i usług, w pozostałej części skargę oddalił, zasądzając od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz [...] - spółki z o.o. w Warszawie kwotę 100 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania.
Spółka [...] zaskarżyła zażaleniem zawarte w powyższym wyroku postanowienie dotyczące zasądzenia zwrotu części kosztów postępowania. Wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 740 zł.
Zarzuciła naruszenie przepisów art. 200 i 206 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W ocenie spółki zwrot kosztów w wysokości 100 zł jest nie tylko pięciokrotnie niższy od kwoty wpisu stałego, ale również niewspółmierny do kosztów zastępstwa procesowego (240 zł). Wskazała, że import leków obłożony był zerową stawką celną, a więc wszelkie zmiany w przedmiocie wartości celnej tego towaru nie mają praktycznego, finansowego znaczenia, zarówno z punktu widzenia spółki jak i organów celnych. Znaczenie ma natomiast rozstrzygnięcie w sprawie wymiaru zobowiązania podatkowego. Zdaniem spółki, Sąd uwzględnił skargę w części, która ma nieporównanie większe znaczenie od tych wniosków, które Sąd oddalił.
Ponadto podniosła, iż w kilku innych sprawach prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, które były sprawami identycznymi z przedmiotową sprawą, ten sam Sąd zasądził tytułem zwrotu kosztów od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie kwoty po 740 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 206 p.p.s.a. w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach miarkować wysokość kosztów, to jest zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko ich część.
Do oceny, czy nastąpiło częściowe uwzględnienie skargi niezbędne jest porównanie wskazanego w niej określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), ze stanowiskiem sądu, wynikającym z wyroku. W piśmiennictwie słusznie zwrócono bowiem uwagę, że przepis o miarkowaniu zwrotu kosztów może być stosowany zarówno gdy wartość przedmiotu zaskarżenia daje się wyrazić w wartościach pieniężnych, co skutkuje wpisem stosunkowym (art. 216, 231 p.p.s.a.), jak i wówczas, gdy pobiera się wpis stały (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, W-wa 2006, s. 448). W obu wypadkach może bowiem wystąpić częściowe uwzględnienie skargi przez sąd administracyjny.
W skardze spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji niezasadne zakwestionowanie ustalonej przez stronę wartości celnej przez - jej zdaniem – błędne przyjęcie, że wynagrodzenie uzyskiwane przez spółkę od zagranicznego importera jest upustem cenowym nie stanowiącym prowizji od sprzedaży towaru, lecz związanym ściśle z jego zakupem. Wskazała także na naruszenie art. 11 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), ale jedynie w kwestii braku uzasadnienia przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie uchylenia decyzji organu I instancji w części dotyczącej określenia podatku od towarów i usług.
W sytuacji oddalenia skargi w zakresie wszelkich zarzutów dotyczących wartości celnej, nie sposób zgodzić się z zawartymi w zażaleniu wywodami strony, że uwzględniona przez Sąd część skargi ma większe znaczenie od części skargi, którą Sąd oddalił. Istota sprawy dotyczyła prawidłowego określenia wartości celnej, co stanowiło podstawę rozstrzygnięcia w kwestii podatku.
Odmienne rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w zbliżonych w zakresie stanu faktycznego i prawnego sprawach, nie stanowi wystarczającej podstawy do identycznego orzekania w tej kwestii w sprawach kolejnych.
Z wymienionych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.