Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 1 grudnia 2017 r. r., sygn. akt III SA/Kr 1290/17, działając na podstawie art. 33 § 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odmówił dopuszczenia W. M. do udziału w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Gródek nad Dunajcem z 21 czerwca 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
Pismem z 14 listopada 2016 r. W. M. wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze strony w toczącym się postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku podał, że jako radny Gminy Gródek nad Dunajcem zwrócił się do Wojewody Małopolskiego z wnioskiem o przeanalizowanie zaskarżonej uchwały wskazując, iż korzyść z tej uchwały (obniżenie podatku od budowli) odnosić będzie Spółka A. Sąd I instancji odmawiając dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu wskazał w uzasadnieniu, że w przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875; dalej: u.s.g.) może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone.Przepis art. 101 u.s.g. nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym podmiotów innych niż organ gminy oraz skarżący, który wykazał naruszenie własnego interesu prawnego postanowieniami uchwały. Tego warunku nie spełnia wnioskodawca W. M..
Wnioskodawca w ocenie Sądu nie wykazał, że legitymuje się naruszeniem własnego, realnego i bezpośredniego interesu prawnego w kwestionowaniu uchwały Rady Gminy Gródek nad Dunajcem z dnia 21 czerwca 2017 r. Nr XXXIX/263/2017 w przedmiocie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Będąc radnym reprezentuje interes mieszkańców Gminy Gródek nad Dunajcem, o czym świadczy uzasadnienie przedmiotowego wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie. Sąd nie doszukał się również naruszenia indywidualnego interesu prawnego wnioskodawcy, który legitymowałby go do udziału w niniejszej sprawie.
W. M. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie "i wznowienie sprawy na nowo w celu rozpatrzenia spraw na nowo zgodnie z (...) wnioskiem oraz załączonymi dokumentami do wniosku z 14 listopada 2017 r.".
W odpowiedzi na zażalenie Rady Gminy Gródek nad Dunajcem wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Podstawę prawną do orzekania w przedmiocie dopuszczenia podmiotów do toczącego się postępowania sądowego stanowi art. 33 p.p.s.a. Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 p.p.s.a. jest to, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jednak rozszerzeniem tej zasady jest art. 33 p.p.s.a., który w § 2 zdanie pierwsze stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Zasadniczo przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. odnosić należy do wszystkich rodzajów spraw sądowoadministracyjnych, o których mowa w art. 1 i art. 3 p.p.s.a. Wyznaczając jednak krąg uczestników postępowania sądowoadministracyjnego nie można pomijać tego, że w niektórych rodzajach spraw administracyjnych istnieje ograniczony katalog podmiotów mogących brać w nich udział.
Trafnie zauważył Sąd I instancji, że przy rozpatrywaniu wniosku o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania istotne znaczenie miał fakt, że zaskarżona uchwała została podjęta w trybie uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność uchwały rady gminy kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Krąg stron postępowania nadzorczego wyznaczony jest treścią przepisów ustaw samorządowych o nadzorze nad działalnością organów jednostek samorządu. W postępowaniu ze skargi organu nadzoru (w tym wypadku wojewody) do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy stronami są wyłącznie organ nadzoru i organ gminy. Udział innych podmiotów w tym postępowaniu jest niedopuszczalny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie nie ma przepisów szczególnych, które stanowiłyby podstawę prawną do dopuszczenia innych podmiotów niż organ gminy i organ nadzoru do udziału w tym postępowaniu.
Należy zauważyć, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy reguluje art. 101 ust. 1 u.s.g., który określa odrębny rodzaj postępowania. Odrębność tych postępowań wyłącza możliwość udziału osoby, która może wnieść skargę na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez wojewodę, także w przypadku, gdy wojewoda zaskarża uchwałę lub zarządzenie organu gminy do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zasadnie Sąd I instancji odmówił dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi organu nadzoru wniesionej w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. na uchwałę Rady Gminy Gródek nad Dunajcem z 21 czerwca 2017 r.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.
Prostując oczywistą omyłkę w komparycji i uzasadnieniu Sąd miał na względzie, iż z akt sprawy wynika, że zaskarżona uchwała została wydana 21 czerwca 2017 r. a nie jak podał Sąd I instancji 21 września 2016 r. i dlatego na podstawie art. 156 § 1 - § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., NSA postanowił jak w sentencji.