Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Po 397/19, wezwał pełnomocnika Ministra Inwestycji i Rozwoju (skarżącego) do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 5 kwietnia 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 1 500 zł, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej rozporządzenie RM), pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący organ, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie
a) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.), poprzez ich zastosowanie wobec Skarżącego, na skutek błędnego uznania, że od pisma Skarżącego, w związku, z którym wydano skarżone zarządzenie, nie została uiszczona należna opłata sądowa,
b) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj, przepisów art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 163 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. w związku z przepisem art. 167 p.p.s.a., polegające na odstąpieniu od uzasadnienia skarżonego zarządzenia i jego doręczenia Skarżącemu wraz z zarządzeniem, oraz polegające na nieprzedstawień i podstawy faktycznej zarządzenia, która znajdowałaby odzwierciedlenie w aktach sprawy oraz niewskazaniu i niewyjaśnieniu podstawy i prawnej rozstrzygnięcia zawartego w zarządzeniu,
c) prawa materialnego, tj. przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, poprzez bezzasadną odmowę zastosowania tego przepisu, a to wskutek błędnego, przyjęcia, że od skargi Skarżącego, w związku, z którym wydano skarżone zarządzenie, należało uiścić wpis stosunkowy zgodnie z § 1 pkt 3 nie zaś wpis stały - 100 zł, bowiem skarga została wniesiona na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym;
Organ wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu w postaci potwierdzenia uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi na postanowienie.
Autor zażalenia podkreślił, że wpis w sprawie winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu nie odpowiada prawu. Powyższe z tego względu, że w sprawie wpis sądowy od skargi winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł. Taki też został uiszczony przez skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 złotych.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wywiódł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 5 kwietnia 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Należy podkreślić, że to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej rzecz ujmując to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośredni związek pomiędzy należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wówczas, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r. o sygn. I FZ 239/08).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mimo, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną to nie może tracić z pola widzenia tego, że zostało ono wydane w formie postanowienia. W związku z tym wpis sądowy od skargi na taki akt winien być ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM.
W świetle przedstawionej argumentacji zaskarżone zarządzenie nie powinno być wydane albowiem skarżący przy skardze uiścił wpis sądowy w ww. kwocie. Tym samym sprawie winien być nadany bieg. Dodać należy, że kwestia wysokości wpisu sądowego w sprawach obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego była przedmiotem wypowiedzi ze strony NSA, który przyjął w takich sprawach wpis stały (por. postanowienie NSA z 14 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 62/19 oraz z 27 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 82/19).
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a.