Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 252/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M.O. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2019 r. oraz nakazał zwrócenie uiszczonego wpisu od skargi.
Wskazał, że skargę na ww. decyzję podpisał radca prawny, dołączając pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania skarżącego przed sądami powszechnymi wszystkich instancji, w tym Sądem Najwyższym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, organami administracyjnymi, urzędami i osobami fizycznymi, w tym do odbioru należności we wszelkich sprawach związanych z zaskarżoną decyzją. W związku z tym Sąd wezwał wskazanego w dokumencie radcę prawnego do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało adresatowi doręczone 3 kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie nadesłano 9 kwietnia 2019 r. pełnomocnictwo odpowiadające treścią uprzednio złożonemu pełnomocnictwu.
Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Poznaniu podniósł, że adresat - radca prawny - nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego środka prawnego, polegającego na nadesłaniu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Nie wykazał zatem, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz. 1302; dalej: ppsa) skutkowało jej odrzuceniem.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu środka prawnego zakwestionował zasadność rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, iż w okolicznościach sprawy skarga sporządzona i wniesiona przez działającego w imieniu skarżącego pełnomocnika, będącego radcą prawnym obarczona jest brakiem formalnym w postaci niezłożenia przy pierwszej czynności procesowej stosownego pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
W sprawie, Sąd I instancji właściwie, wobec niedołączenia przez pełnomocnika do skargi stosownego pełnomocnictwa do reprezentacji strony w postępowaniu sądowym, wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wobec niewykonania powyższego wezwania, WSA w Poznaniu zasadnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł o odrzuceniu skargi.
Wezwanie Sądu wyraźnie określało rodzaj braku formalnego, termin i sposób jego uzupełnienia oraz skutki niezachowania terminu, było wyraźne w swej treści i czytelne. Jednoznaczna treść zarządzenia wzywającego do usunięcie braków formalnych skargi nie mogła wywołać u profesjonalnego pełnomocnika wątpliwości co do obowiązku podlegającego wykonaniu.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.