Uzasadnienie
E. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] marca 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z [...] czerwca 2014 r. ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, załączając zawiadomienie Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] czerwca 2014 r. o "zajęciu prawa majątkowego skarżącego, stanowiącego wierzytelność rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem".
Postanowieniem z [...] czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 305/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu I instancji wniosek skarżącego uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, gdyż nie został w ogóle uzasadniony. Strona nie wskazała ani nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek warunkujących możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym dla Sądu niemożliwa była ocena stopnia prawdopodobieństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, czego wymaga art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w K.. Skarżący uzasadnił wniosek tym, że Dyrektor Izby Celnej w K. dokonał zajęcia rachunku bankowego, na które wpływają jedyne dochody skarżącego, tj. emerytura w wysokości 1.450 zł. Ponadto stwierdził, że spłaca kredyt w P. B. 4.500 zł. Nie posiada innych dochodów ani możliwości zarobkowych. Zajęcie rachunku bankowego pozbawia go środków utrzymania. W ocenie skarżącego zajęcie należności będących na koncie stawia go w sytuacji, którą należy określić jako narażenie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowienie WSA w Opolu jest zgodne z prawem, więc zażalenie należało oddalić.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony (wnioskodawcy) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie stronie ochrony tymczasowej, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do strony, a zatem powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie wykazał, iż zaszły przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący we wniosku powołał się jedynie na swoją sytuację finansową, nie wiążąc jej z przesłankami przyznania ochrony tymczasowej.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący nie uzasadnił wystarczająco niebezpieczeństwa wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.