Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2015 r. P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od stycznia 1999 r. do maja 2004 r.
Przewodniczący Wydziału [...] WSA w P. zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie do kosztów sądowych.
W związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu z dnia 25 listopada 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2015 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r. W dniu 3 grudnia 2015 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zaskarżonym postanowieniem z 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym terminie tj. do 7 grudnia 2015 r. Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r., nie było nowym wezwaniem do uiszczenia wpisu, lecz ostatecznym wezwaniem do wykonania zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie.
Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył zażaleniem. Skarżący wskazał, że jego dochody drastycznie spadły i nie jest on w stanie uiścić opłaty od kosztów sądowych w oznaczonej kwocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący w terminie zakreślonym wezwaniem Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Spowodowało to, że termin do uiszczenia wpisu wyznaczony przez sąd w wezwaniu stracił aktualność. Jednak, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału [...] WSA w P. z dnia 13 października 2015 r. o wpisie, przy czym w zarządzeniu wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty w terminie 7 dni od doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r. W takiej sytuacji termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec od daty doręczenia nowego wezwania, tj. od 30 listopada 2015 r. Skarżący nie uczynił zadość temu wezwaniu, natomiast w dniu 3 grudnia 2015 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Należy podkreślić, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11 oraz z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 2750/15).
Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął w dniu 7 grudnia 2015 r., a na jego bieg – jak słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – nie miało wpływu złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.