Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1285/10 odrzucił zażalenie [...]. na postanowienie tego Sądu z dnia 6 czerwca 2011 r., którym odrzucono jego skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 10 marca 2011 r., oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...]. września 2010 r. Nr [...]. w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
Podejmując rozstrzygnięcie na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r. zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, a więc przez osobę nieuprawnioną do jego sporządzenia.
Sąd podniósł, że w rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, pozwalających stwierdzić, iż skarżący jest jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. stąd jego zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną było niedopuszczalne.
[...]. w zażaleniu na powyższe postanowienie domagał się jego uchylenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1- pkt 10, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Przepis ten wprowadza przymus radcowsko – adwokacki dla tego rodzaju zażalenia. Jest to wymóg bezwzględny, którego niedochowanie powoduje identyczne skutki prawne jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 czerwca 2011 r., odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie zażalenia przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie miała wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Zasadne było zatem odrzucenie zażalenia przez Sąd pierwszej instancji wniesionego.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.