Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 768/22 odrzucił zażalenie J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2023 r. w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 lutego 2022 r. nr 159/2021/2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.
Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego od wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2023 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, wskazującym na wymóg sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego.
W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego skarżący wniósł sporządzone osobiście pismo z dnia 1 czerwca 2023 r. adresowane do WSA w Warszawie, które zgodnie z zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2023 r. zostało uznane za zażalenie na ww. postanowienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Odpis postanowienia WSA w Warszawie z dnia 16 maja 2023 r. odrzucającego skargę kasacyjną wraz z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia zażalenia i wymogu sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym skarżący otrzymał w dniu 29 maja 2023 r. Pomimo pouczenia, zażalenie zostało sporządzone przez skarżącego osobiście.
W związku z powyższym WSA w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2023 r. wniósł J. C. W zażaleniu wskazał, że nie może otrzymać żadnej pomocy na rozwój gospodarstwa rolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd I instancji zasadnie uznał pismo skarżącego z dnia 1 czerwca 2023 r. za zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2023 r., którym odrzucono skargę kasacyjną J. C. z tego powodu, że została ona sporządzona i wniesiona przez stronę samodzielnie z uchybieniem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a. – wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Za słusznością takiego stanowiska Sądu I instancji przemawia treść powołanego pisma strony, w którym skarżący wskazuje, że "przymus adwokacko-radcowski nie działa w obronie i jest ominięciem przyczyny i prawdy oczywistej, na którą ja się powołałem" i tytułuje pismo "o przywrócenie mojej sprawy kasacyjnej".
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 - 3 stosuje się odpowiednio. Innymi słowy możliwość wniesienia środka odwoławczego (zażalenia) na orzeczenie odrzucające skargę kasacyjną jest, tak jak skarga kasacyjna, również obwarowane przymusem radcowsko-adwokackim.
Skoro zatem wymienionym postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r. odrzucono skargę kasacyjną strony to wniesione na to postanowienie zażalenie powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub przez podmiot, o którym mowa w § 2, § 2a i § 3 art. 175 p.p.s.a., a więc przez profesjonalistę w dziedzinie prawa (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt II GZ 403/23, z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt II GZ 379/23, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zażalenie złożone przez skarżącego wymogu tego nie spełniało, gdyż strona nie będąc adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych sporządziła je samodzielnie. Wobec tego Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia tegoż zażalenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako niedopuszczalnego z uwagi na braki środka zaskarżenia.
Odnosząc się końcowo do treści zażalenia należy wskazać, że Sąd nie może dać skarżącemu spokoju ponieważ to skarżący inicjuje postępowanie sądowe, w powyższym zakresie zażaleniowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.