Postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., I GZ 243/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 14 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Ol 222/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi A. I. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

sędzia NSA Urszula Raczkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 15 października 2007 r. (data stempla pocztowego) A. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 26 września 2007 r. sygn. akt I SA/Ol 222/07 podając, iż uchybił terminowi bo nie został należycie powiadomiony o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok oddalający skargę, a informacje o jego treści uzyskał telefonicznie w dniu 11 października 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Ol 222/07 wniosek oddalił.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zawiadomienie z dnia 28 sierpnia 2007 r. o terminie rozprawy wyznaczonym w czerwcu 2007 r., które skarżący przyznał, że otrzymał, było w sposób oczywisty błędne, ale kolejnym zawiadomieniem Sąd powiadomił skarżącego, że termin rozprawy został wyznaczony na 26 września 2007 r. Zawiadomienie to, zostało doręczone w trybie art. 77 p.p.s.a. w dniu 31 sierpnia 2007 r. dorosłemu domownikowi – matce strony.

Sąd wskazał, że stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Skarżący uchybił temu terminowi. W myśl art. 86 i 87 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony, która uchybiła terminowi, postanowi o jego przywróceniu, jeżeli strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym wniosek w tej sprawie winien być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Sąd podkreślił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, choć mógłby to uczynić między innymi przez obalenie domniemania, że zawiadomienie z dnia 30 sierpnia 2007 r. dotarło do jego rąk a ponadto przez podanie przyczyn takiego stanu rzeczy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. I. zarzucił, że zaskarżone postanowienie pozbawia go możliwości obrony jego interesów. Podtrzymał argumentację, że nie został prawidłowo poinformowany o terminie rozprawy, wobec czego nie mógł w niej uczestniczyć i nie wiedział, że w sprawie został wydany wyrok.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić, okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w motywach zaskarżonego postanowienia, A. I. nie przedstawił we wniosku żadnych argumentów uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Sąd I instancji wskazał, że wymieniony mógł to uczynić między innymi przez obalenie domniemania, że zawiadomienie z dnia 31 sierpnia 2007 r. o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 26 września 2007 r. dotarło do jego rąk.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza także, że zażalenie nie zawiera jakiekolwiek okoliczności mogącej podważyć ustalenia Sądu I instancji co do nieuprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu. Skarżący twierdził wprawdzie, iż nie został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, jednak jak wynika z akt sprawy, zawiadomienie o terminie rozprawy, wyznaczonym na dzień 26 września 2007 r., zostało doręczone prawidłowo w dniu 31 sierpnia 2007 r. matce skarżącego (dorosłemu domownikowi), która potwierdziła odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem (art. 77 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisami o doręczeniach pism w postępowaniu sądowym, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi i jest to tzw. doręczenie zastępcze, które opiera się na domniemaniu, że przesyłka dotarła do rak adresata.(art. 72 p.p.s.a.). Jak wskazano wyżej, domniemania tego skarżący nie obalił. Należy zauważyć, że Sąd I instancji nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń na okoliczność ewentualnego braku winy strony w uchybieniu terminu, ponieważ ciężar uprawdopodobnienia tego spoczywa wyłącznie po stronie wnioskodawcy przywrócenia terminu. Skoro strona nie przedstawiła żadnych okoliczności na uprawdopodobnienie braku winy, to Sąd I instancji nie dysponował materiałem, który uzasadniałby przywrócenie terminu, stąd też brak było podstaw do uwzględnienia wniosku.

Z wymienionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.