Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z 29 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 708/17, działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003, nr 221, poz. 2193 dalej: rozporządzenie), wezwał E. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2017 r., nr 0201-IEE2.711.100.2017.3.AJ w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Zażalenie na zarządzenie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę, zwolnienie z kosztów oraz przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy w związku z wydaniem zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnosząca zażalenie nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.
Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a.