Uzasadnienie
Pismem z 7 września 2018 r., zatytułowanym "Skarga, odwołania, prośba, wniosek, zażalenie, pozew na działanie reprezentanta Skarbu państwa......", [...] (dalej: "strona" lub "skarżący") zwrócił się o uchylenie prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 261/18.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo strony podlega odrzuceniu, z uwagi na jego niedopuszczalność.
Jak stanowi art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wyjaśnić należy, iż przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Ponadto zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (co wynika z art. 168 p.p.s.a.).
Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez stronę środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, w związku z czym podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny traktując pismo strony jako zażalenie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.