Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 5175/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) odrzucił skargę w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: organ lub Prezes PFRON) z 13 października 2021 r. nr DRP.WPAV.411.1842.2021.KKL; L.dz. 52232.12Q9679J5, w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
Uzasadniając odrzucenie skargi, WSA stwierdził, że zgodnie z dokumentem pełnomocnictwa, złożonym do akt administracyjnych spółka udzieliła M. L. pełnomocnictwa w dniu [...] kwietnia 2019 r. do reprezentowania skarżącej spółki w postępowaniu administracyjnym.
Sąd I instancji stwierdził też, że brak jest podstaw do formułowania oceny, iż pełnomocnictwo zostało odwołane.
Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona zarówno pełnomocnikowi w dniu 19 października 2021 r., jak i skarżącej w dniu 21 października 2021 r.
W związku z powyższym, w ocenie WSA, doręczenie zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi spółki otworzyło bieg terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego, a termin na wniesienie skargi upływał z dniem 18 listopada 2021 roku. Natomiast skarga została złożona w dniu 22 listopada 2021 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
- - art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz art. 32 i art. 40 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735; dalej: k.p.a.) - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż zaskarżona decyzja Prezesa PFRON została prawidłowo doręczona z chwilą doręczenia stronie skarżącej, wobec uprzedniego skutecznego odwołania pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie (...) jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma zatem aspekt czasowy zaistniałych zdarzeń, rodzących określone skutki prawne. Kwestią zasadniczą i wymagającą oceny jest zatem ustalenie daty doręczenia decyzji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Sąd I instancji odrzucił skargę, uznając iż została wniesiona po upływie zakreślonego terminu, tj. po 18 listopada 2021 r.
Zdaniem WSA, termin rozpoczął swój bieg od momentu doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi spółki. W aktach administracyjnych nie znajdowało się wypowiedzenie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi spółki (M. L.), w związku z czym Sąd I instancji nie miał podstaw stwierdzić, iż doszło do nieprawidłowego doręczenia a termin na wniesienie skargi powinien być liczony od momentu doręczenia decyzji bezpośrednio skarżącej.
Pismem z 14 stycznia 2022 r., skarżąca przedstawiła swoje stanowisko odnośnie terminu na wniesienie środka odwoławczego oraz wypowiedzeniu pełnomocnictwa dla M. L. Na poparcie swojego zdania, skarżąca dołączyła dokumenty w postaci: wypowiedzenia pełnomocnictwa dla M. L. datowanego na [...] września 2019 r. oraz potwierdzenie nadania [...] października 2019 r., drogą pocztową, przesyłki o nr [...] z ww. wypowiedzeniem zaadresowanej do organu.
W wydanym postanowieniu z 28 lutego 2022 r., Sąd I instancji nie odniósł się w żaden sposób do stanowiska skarżącej czy przedstawionych przez nią dokumentów.
We wniesionym zażaleniu skarżąca przedstawiła takie samo stanowisko jak w piśmie z 14 stycznia 2022 r., składając taką samą dokumentację na poparcie słuszności swoich twierdzeń.
Przywołane przez spółkę okoliczności zmierzają do podważenia stanowiska Sądu I instancji w przedmiocie naruszenia terminu wniesienia odwołania na zaskarżony akt administracyjny – opartego na materiałach znajdujących się w aktach w dniu orzekania przez ten Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny w przedstawionych okolicznościach tej sprawy stwierdził, iż skarżąca uprawdopodobniła przesłanie organowi wypowiedzenie pełnomocnictwa, a co za tym idzie – uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu na wniesienie skargi nie doszło.
Naczelny Sąd Administracyjny – z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego – pozostawia ocenę przedłożonych przez stronę dokumentów Sądowi I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA zbada i odniesie się do podnoszonych przez skarżącą okoliczności wypowiedzenia pełnomocnictwa oraz biegu terminu liczonego od dnia doręczenia decyzji spółce.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.