Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4405/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. M. (dalej: skarżąca) na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej (dalej: organ) z [...] czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą z [...] czerwca 2021 r. utrzymała w mocy uchwałę Rady Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z [...] lutego 2021 r. oddalając zarzuty skarżącej dotyczące obowiązku opłacania składek w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym.
Uchwała wraz z pouczeniem została doręczona skarżącej w dniu 18 czerwca 2021 r.
Pismem z 23 lipca 2021 r. (data nadania w UP) skarżąca wniosła do WSA skargę na ww. uchwałę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na trudności związane z samodzielnym wychowywaniem trójki dzieci, godzeniem obowiązków domowych i rodzinnych z zawodowymi, a także trwającym postępowaniem rozwodowym.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ewentualnie o oddalenie skargi przy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W ocenie Sądu I instancji żądanie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zasługiwało na uwzględnienie. Skarżąca we wniosku powołała okoliczności, które nie pozwoliły WSA na uznanie wystąpienia obiektywnej i nadzwyczajnej przeszkody, która uniemożliwiała wnioskodawczyni wniesienie skargi w terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi lub o uchylenie w całości postanowienia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
- - błędną ocenę okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, polegającą na uznaniu, że nie wystąpiły okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i błędnym uznaniu, że skarżąca mogła terminie dokonać czynności polegającej na wniesieniu skargi;
- - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że skarżąca w dniu 19 lipca 2021 r. była po zakończeniu prowadzonej psychoterapii.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem złożenia wniosku o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
Z przywołanych regulacji wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i skorzystanie z niej nie jest możliwe, gdy strona postępowania dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Innymi słowy, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dla przykładu można wskazać, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się w orzecznictwie m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10 września 2010 r., II OZ 849/10; z 28 marca 2012 r., II OZ 179/12; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; pozostałe powoływane orzeczenia tamże).
W orzecznictwie ugruntowany jest już pogląd, zgodnie z którym przeszkodę uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu może stanowić nagła choroba strony lub jej pełnomocnika. Równocześnie wskazuje się jednak, że sama choroba, nawet udokumentowana zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczająca dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, gdyż należy w takiej sytuacji wykazać również, że jej rodzaj uniemożliwiał dokonanie konkretnej czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy osoby trzeciej przy dokonaniu tej czynności (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 lutego 2014 r., I FZ 508/13; z 8 kwietnia 2014 r., II OZ 329/14; z 20 maja 2014 r., I OZ 383/14; z 8 sierpnia 2014 r., I OZ 643/14).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, a Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. To do podmiotu wnioskującego o przywrócenie terminu należy takie umotywowanie wniosku, aby w sposób możliwie wyczerpujący i przekonujący dla sądu administracyjnego uprawdopodobnić zaistnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie wymóg ten nie został spełniony. Uzasadnienie wniosku jest ogólnikowe, a strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała aby ograniczenia społeczno-gospodarcze stanowiły w odniesieniu do strony przeszkodę uniemożliwiającą zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Z dokumentów załączonych do zażalenia nie wynika aby w terminie przewidzianym na wniesienie skargi, tj. od 19 czerwca 2021 r. do 18 lipca 2021 r., zaszły okoliczności uprawdopodabniające brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej. Przedłożone dokumenty, w tym zwolnienie lekarskie obejmujące okres pomiędzy 30 sierpnia 2021 r. a 27 września 2021 r., wykazują na zaistnienie pewnych zdarzeń w życiu osobistym skarżącej, jednak nie wynika z nich, że jej niedyspozycja przypadała na czas biegu ustawowego terminu na złożenie środka zaskarżenia.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia trudnych do przezwyciężenia okoliczności nagłych, datowanych dokładnie na okres 30-dniowego terminu na wniesienie skargi, liczonego od dnia doręczenia stronie uchwały organu. W konsekwencji NSA stwierdził, że wnosząca zażalenie nie wykazała przesłanek z art. 87 § 2 p.p.s.a. warunkujących przywrócenie terminu, a zatem stanowisko Sądu I instancji należało uznać za prawidłowe.
Ze wskazanych powodów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.