Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I SAB/Ke 3/21, odrzucił skargę E. U. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opatowie w przedmiocie wniosku o przyznanie płatności ekologicznej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
E. U., reprezentowana przez Z. C., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opatowie, nie przedkładając pełnomocnictwa. Wobec powyższego zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej oraz wykazującego, że jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W wezwaniu poinformowano o treści tego przepisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 28 kwietnia 2021 r.
W dniu 5 maja 2021 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca złożyła pełnomocnictwo, w którym udzieliła pełnomocnictwa Z. C. Zarządzeniem z 17 maja 2021 r., wobec niewskazania w dokumencie pełnomocnictwa, że Z. C. jest jedną z osób, o której mowa w art. 35 § 1 ustawy p.p.s.a., wezwano E. U. do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 4 czerwca 2021 r.
Termin do podpisania skargi upłynął 11 czerwca 2021 r. Skarżąca, pomimo wezwania, nie dokonała tej czynności.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Wskazała, że odpowiedziała na wezwanie w wymaganym terminie 11 czerwca 2021 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono tych braków, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie występujący w imieniu skarżącej Z. C. nie wskazał na wezwanie Sądu, że jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że Sąd I instancji nie mógł przyjąć, iż może on reprezentować stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącą, by osobiście podpisała skargę, co było wymagane do przyjęcia skargi do rozpoznania. Wbrew twierdzeniom skarżącej, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi (nie podpisała skargi) w wymaganym terminie. Twierdzenie to nie znajduje bowiem pokrycia w aktach sprawy. Do zażalenia nie dołączono także dowodu nadania przesyłki do Sądu, a jedynie podano numer nadania. Numer taki nie może jednak stanowić dowodu uzupełniania braku formalnego w terminie. Wpisanie go w wyszukiwarkę "śledzenie przesyłek" daje jedynie informację, że przesyłkę o tym numerze nadano w placówce pocztowej w Sandomierzu w dniu 11 czerwca 2021 r., jednak nie jest nawet wiadome, do kogo była ona adresowana ani czy została doręczona. W aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek korespondencji od skarżącej z tej daty.
W tych okolicznościach, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, pomimo wezwania, i w konsekwencji – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – postanowił o odrzuceniu skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.