Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Po 398/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w pkt 1. odrzucił zażalenie oraz w pkt 2. odrzucił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2020 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami.
Sąd ten wskazał, że po prawomocnym zakończeniu postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 10 grudnia 2020 r., określającego wysokość wpisu od złożonej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 25 marca 2021 r., sygn. akt I GZ 49/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione przez skarżącego zażalenie na powyższe zarządzenie.
Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2021 r., wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 grudnia 2020 r. Wezwanie doręczono 15 czerwca 2021 r. Następnie wskazano, że pismem z 22 czerwca 2021 r., skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 7 czerwca 2021 r., jednak w ocenie Sądu pierwszej instancji podlegało ono odrzuceniu, ponieważ na prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zażalenie nie przysługuje z uwagi na materialno-techniczny charakter czynności, jaką jest wezwanie przez przewodniczącego wydziału do wykonania prawomocnego zarządzenia.
Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o jego uchylenie, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zaskarżonym postanowieniu z Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem uznał, że zażalenie skarżącego na zarządzenie z 7 czerwca 2021 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2020 r., dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi, było niedopuszczalne.
Podkreślić bowiem należy, że w świetle art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." zażalenie na zarządzenie przewodniczącego przysługuje, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (postanowienie NSA z 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12, dostępne w CBOSA). Z tego ostatniego prawa skarżący w realiach niniejszej sprawy skorzystał, wnosząc zażalenie na zarządzenie z 10 grudnia 2020 r., które to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 marca 2021r., sygn. akt I GZ 49/21 oddalił.
Natomiast zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej - jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji - ma charakter czynności materialno-technicznej, stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu, skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, CBOSA). Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zażalenie skarżącego z 22 czerwca 2021 r. było niedopuszczalne i z tego powodu podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a.
Jednocześnie skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, należnego wpisu nie uiścił. Sąd I instancji w tej sytuacji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.